İletişim. Ne kadar, nasıl, niye, neden iletişim? Hepsinden önce
nedir bu iletişim? Aslında herkes biliyor bunun cevabını ancak sonuç ne? Kocaman
bir hiç!
İletişim, karşındakine fikir ve düşüncelerini iletmektir,
konuşmaktır, anlatmak ve anlamaktır evet. Aslında çok iyi yaptığımızı
düşünüyoruz bunu. Her şekilde her insanla güzel bir şekilde konuşup muhabbet
edebiliyoruz. Ama kelime olarak iletişim kelimesinin anlamına uygun iletiyi
aslında doğru veremiyoruz. İlettiğimizi düşündüğümüz fikirler bize anlaşılmamış
olarak geri dönüyor. Ya da tam tersi, bize iletildiği sanılan şeyler gerçekte
iletilmemiş oluyor. Çünkü iletişimin ham maddesi olan iletmek fiili ile pek
fazla işimiz olmuyor. İletmek işimiz olmadığı sürece ilet-işim olmayacak!
İletmek, her zaman konuşmak fiili ile yapılamaz. Bazen görselliğe,
bazen ispata, bazen yaşatmaya da müracaat etmeliyiz. Mesela, sizin zihninizde
oturmuş, net bir şeyi karşı tarafa o netlikle anlatamazsınız. Zira sizin
zihninize oturana kadar geçen zamanı karşıya da vermeli ve onu kafanızda
netleştiren düşünce ve varsa ispatları ve hatta varsa yaşanmışlıkları ona
sunarak bunu yapabilirsiniz. Belki bu sayede sizde netleşen zaman, ileti muhatabı için kısalabilir ve hatta hiç olmayabilir.
Sonuç olarak, iletişim için daha doğrusu iletmek için iki
şey önemlidir. En başta kelimenin kendisinde olan sahiplik ifadesi, ya da diğer
bir ifade ile isminin içindeki o gizli iyelik ekinin hakkını vermektir. Yani,
iletmek işimiz olmalı ki ilet-işim olsun. Diğeri ise, iletmek istenen neyse en
başta bunun kendi kafanızda netleşmesi ve daha sonra bu netliğe size götüren
sebeplerle birlikte iletmek fiiline geçilmesidir. Kendinizi inandıramadığınız
şeyi başkasına inandırmazsınız, kendinize ispat edemediğiniz şeyi başkasına
ispat edemezsiniz.
İletişimiz bol olsun…
Saitcan
