28 Aralık 2014 Pazar

Anlamsız Her Şey İçin

Bu yazımı anlamsız her şeye adıyorum..
Olupta olması gerekmeyen her şeye..
Varlığı hiç olup yine de var olan her şeye herkese..
Sonsuz uzağı yanıbaşım kılan her olaya..
Ve en başta hayatımda ki hemen her şeyin baş mimarı olan kendime...

Kendi evinin mimarı yine kendinsen şikayet etmeye pek hakkın yok demektir. Çünkü ne istersen onu yaparsın ve kimseyi suçlayamazsın. Sadece kendini suçlayabilirsin kendini suçlamalısın.

Kendini suçlamak bir lükstür aslında. Bunun adı özgürlüktür. İnsan başkalarını suçlayarak değil kendini suçlayarak özgürdür. En nihayetinde herkes en başında kendinden mesul değil midir? 

Kendimi suçlayabildiğim her şeyi seviyorum ben. Ve şuan suçluyorum da! Hata benim sorun benim saf benim gereksiz benim! Çünkü bunları isteyerek yapan ve hayatıma sokan bizzat ve sadece ben ve yaptıklarımdır. Evet birçok şeyi amaçsız ve hedefsiz yaptım. Belki bir ihtiyaçtı belki de bir deneme. Ama öyle bir içine girdim ki artık hadi deyince bitecek bir durumu kendi kendime engelledim. Bak işte şimdi ben kendimi ne kadar çeksem bir şekilde yine başroldeyim. 

Devamı var ama yok.....! 

24 Aralık 2014 Çarşamba

Bir Derin Dünya


Umduk ama beklemedik, geçtik ama gitmedik, yaşadık ama yaşlanmadık, bittik ama tükenmedik...
Aslında tam mı tersi?
Beklediğimiz kadar ummadık mı acaba?
Gittiğimiz kadar geçmedik mi?
Yaşlandığımız kadar yaşamadık mı?
Ya da bitmeden tükendik mi?

İn derinlere ve çıkma oradan. Sığ kaldığın her şeyden ve kalacağın her şeyden hicap etmelisin. Derinine inmediğin hiç bir şeyde olma, yaşama ve durma. Katettiğin yollarda bıraktığın izlerin derin olmadıkça geçtim deme bana! Bekleme yapma, sakın durma, devam et ama sadece gitme; geç ve git yaşa ve git...

İki kapılı bir hana girdik gidiyoruz. Geçip gittiğimiz her yerde bir şeyler öğrenip oraya kendinden bir şeyler katmak gerek. Bu handa gittiğimiz sayısız insan sayısız olay ve sayısız her şey her ne varsa hepsinden geçtik mi? "Her şeyi hallettin de bu kaldı?" niye söylenmiş ki o zaman? Bende soruyorum gerçekten sadece bu mu kaldı?

Bekle bekle dur. Umduğun şeyler olmadı mı senin ya da hedeflerin gizli ideallerin ya da bir iç muhaseben? Umduğun her şeyde bekleme git devam et. Herkes konuşur ama sen devam et. İçinde ki o duyguyu bitirmeden gitme. Hiç bir işini yarım bırakma görmeden duymadan yaşamadan bu budur deme kesin sonuç verme. Devam et ama boşuna bekleme; iste ama bitme.

Ne kadar daha yaşayabilirsin ki? 80 yıl mı? Nah yaşarsın. kim o kadar süre yaşamak ister ki? Sanki yaşlandığında da koşup eğleneceksin şimdi ki gibi de o yüzden mi istiyorsun 80 sene daha? Kim ister ki gerçekten? Sadece yaşlanacaksın yaşamayacaksın. Sadece yaşlanmak isteyen biri varsa da Allah uzun ömür versin. Yaşamadan yaşlanmak istemiyorum; yaşadığım kadar yaşlanmak istiyorum. Yaşamam derinliğim olsun yaşlılığım bir iz olsun bir yol olsun istiyorum. O yola girenler o yola yep yeni izler bıraksın istiyorum. O yolu insanlara göstermek istiyorum. Basit deyip geçemeyeceğim insanlarla derinliğimi görüp onlarla derinleşmek istiyorum. Derinliğin sığında yaşayan insanların o üst düzey sınıfta yaşarmış bakışlarından tiksiniyorum. Derinliğindeki sığlığı görmeyen o insanları sığlığıma dahi yaklaştırmaktan hicap ediyorum.

Kimsenin gözünde değilim ben kimsenin gözüne gönlüne de ihtiyacım yok. Düşürüp kaldırdığınız o şeyden benden çok uzakta siz oynayıp durun onunla. Bana bende beni yaşatan ve hatırlatan hiç bir şeyde sizi takmam. Bunu anlayacak kim varsa onlarda gözüyle diliyle tehdit savurmaz. E sonuç olarak umduğunu yaşa sığ kalma...


21 Aralık 2014 Pazar

Mal Mısın?

Bu soruyu sormam şart oldu artık... Mal mısınız?

Günün birinde birisiyle konuşuyoruz falan derken ortaya zor olmayan ama biraz pis olan bir iş çıktı. İş tek kişilik bir iş olması hasebiyle birimizin üstlenmesi gerekiyordu. Ben o işe daimi gönüllü oldum ve teşekkürlerle karşılandım hatta biraz enayi bu çocuk oldum ama aldım. O da kendi kendine iş çıkardı ve benim işime göre daha zor ama daha uzun vadeli bir iş.

Onlar yatarken ben çalıştım onlar kaçarken ben hep oradaydım. Gel zaman git zaman bir gün kaçamadı ya bizim oğlan ya sen beni enayi yerine koyuyorsun demeye başladı! Lan mal! İş çıktığında beni enayi yerine koyup kaçarken şimdi benim işimle mi enayi oldun? E be gerizekalı işten kaçmak için her yolu denerken iyi sonra vicdan yapıp kaçamadığında da yap kendini enayi. 

O kadar çok mal var ki o kadar çok yani. Adam işi yaparken kafasına göre yapıyor işin anası ağlayınca da kim yaptı bunu diyebiliyor? Bana sormasan eyvallah ama bana soruyorsun ve yine bildiğini yapıyorsun ama en nihayetinde olay kendine yansıyınca herkes bağırıyor nereden çıktı bu kim yaptı bunu neden dikkat etmiyorsun neye göre konuşuyorsun söyleseydin ya diye diye gidiyor işte. Hep konuşuyorsunuz ya zaten! Biri işten kaçar biride işin nihayetinden!

Mal over mallar olduğu sürece takmamayı öğrenmek zorundayız! Hadi dağılın şimdi...

11 Aralık 2014 Perşembe

He canım he...


O kadar çok sallamak istediğim şey var ki... Artık beni aşan ve artık yeter dedirten onca şeye rağmen bu gereksiz sabır bu gereksiz katlanma neden ben kendim bile anlayamıyorum bunu. Yetmedi mi onca şey onca tecrübe artık akıllanmadın mı görmedin mi gerçek yüzleri daha ne kaldı gösterilecek sen hala anlamadın mı? Anlamamışım demek ki!

Hayatımda gerekli olduğunu düşündüğüm kişilerin gereksizlikleri içinde boğuşmaktan yoruldum, kestikleri ahkamlara "he" demekten bıktım. Yeter artık ya! Oyuncak gibi oynanmaktan çocuk gibi azarlanmaktan gereksiz tiriplere katlanmak ve bunlara o sözde gerekliler yüzünden katlanmak saçma ya! Niye katlanayım ki? Ya da niye katlanmalıyım ki? Bir kere sen önce üzerindeki şu gereklilikleri bir at sonra konuşalım.

Gerekli mi gereksiz mi tartışmaları yapılıyor bugün mecliste bütçe oturumlarında. Gerekli olan zaten kendini gösterir belli eder o nettir o kesindir. Evet bunun yanına ufaktan ekstra şeyler de yapmak lazım onun içinde eyvallah ama bal gibi gereksiz olanı da o bütçeden çıkarmak lazım değil mi ama? İsraf israf... Hem parana hem aklına hem zamanına israf bunlar!

Bir şey daha var ki o da double gereksizler! İşte onlar kendilerini gerekli zannedecekleri ilgi ve alakayı benim deneme sürümü muhabbetimden alarak -ki burada baş suçlu benim- hayatımda söz sahibi olduklarını sanıyorlar. Bununla da yetinseler iyi benim onlara vermediğim değeri almış hatta bilmukabele karşılıklarını vermişler gibi bir ortam oluşturmaya çalışıyorlar ki işte bunu anlamak asla mümkün değil. En son olay öyle bir yere geliyor ki sanki onların peşinden koşa koşa gitmiş onlar için çaba sarf etmiş ama yetersiz kalmışım gibi hal ve hareketler? İşte buna çok müsaade etmediğimden olsa gerek bir şekilde gelip beni buluyorlar işte harbi helal olsun diyorum. Azmin elinden bir şey kurtulmazmış. 

Kendi dersini almayı bilmeyen şahsiyetlere o ders illaki bir şekilde verilmesi gerekiyor. Bu dersi feraseti ile alamayana itina ile zoraki verilir. Bundan böyle bizde de böyle olacak. ben her fırsatta her şekilde olması gerekeni almaları gerekeni onlara göstermiş olsam da onlar almamakta diretti ve bundan böyle öyle ya da böyle her şekilde derslerini alacaklardır. Ayrıca bana bunu yapamayacağımı söyleyen gereklilere de gerekli oldukları kadar haklı olduklarını da göstereceğim. Tabi bununla beraber yapamazsın demelerine de ayrıca bir ispat yapacağım.

Zaman S....r E..e zamanıdır! 

20 Kasım 2014 Perşembe

Saçma Salaklar

Saçmalayan kazanır bu dünyada. Salak bir dünyada her şeyi mantığa yormakta benim en büyük hatam olsa gerek..
Mantık diyorum çünkü her türlü mantığın tamam dediği şeylere saçma salaklar hayır diyebiliyor. Kurtulmalısınız artık klişelerden. Şu mantıksız dünyaya birde toplumsal mantık ekleyip her şeyi bu toplumsal mantıksızlık mantığı ile halletmeye çalışmalar yok mu bir kez daha küfürlerime maruz kalıyorlar. Haberiniz yok ki gerçekten haberiniz yok ki kendinizden. Sonra gelmiş bu yanlış bu doğru diyorsunuz. Oysa daha düne kadar olmayan şeylere anında mantık eklemek gibi huylarımız var ya bizim işte orada kopuyor dananın kuyruğu. 
Bir gün bunlardan kurtuluşumuz olacak mı bilmiyorum ama her türlü yolum gitmekten geçiyor ve gideceğim...

17 Nisan 2014 Perşembe

Gelde Dert Yanma

gel de dert yanma diyorum bazen kendi kendime. dert yanacak ne var dediğim onca zamana rağmen geldi mi yanıyorsun işte.
şu güzelim eşekler var ya eşekler işte onlar görse benim gördüklerimi eşekliklerine şükrederler yemin ediyorum.
eşek yine sevimli sevimli bakar anırır falan ama işine bakar ne olduğu bellidir. sesi belli çapı belli beklentin bile eşek üzerine bir beklentidir. ama gel gelelim bizim malum türümüz insana işte orada ne çapı belli ne kendi. bugün 5 diye kavga ettiği adama yarın 500 diye diretirse şaşırmayacaksın, anlayacaksın eşeğin kıymetini eşekliğin güzelliğini.
biz de ne yapalım yandığımız derde yanar şu güzelim eşeklere olan saygımızı da bir kez daha göstermiş oluruz.
tüm eşeklerimize sevgilerle...

not: bu yazı "şu kadar eşek olamadık be!!!" dedirtmek için yazılmıştır :).