9 Ocak 2015 Cuma

Her Şey Mi Bu Kadar Yanlı?

İnsan taraf olur buna engel olamaz. Kafasıyla olmazsa vicdanıyla olur, buna hiç engel olamaz. Burada önemli olan hem akıllı olmak hemde vicdanlı!

Öyle bir zamana geliyorsun ki hiç bir şey mantıkla açıklanamadığı gibi bir çok şeyde vicdana sığdırılamıyor. Ama gel gelelim bunların hepsi bir normalitenin içinde olmuş oluyor ve sonu belli olmayan bir yere doğru almış başını gidiyor.

Fransa'daki olayı kınamamak elde değil. Yapılan bir katliam ve hayatını kaybetmiş 12 insan! Görüşleri, dini, ırkı, rengi ne olursa olsun insan bunlar ya insan! 

İnsan! Bu kelime çok önemli işte. Bugün dünyanın bir çok yerinde kim bilir kaç insan hayatını kaybediyor hemde ne şekillerde. Ne katliamlar var bir günde ne canlar alan. Nijerya'da bir günde 2000 insan öldü, Suriye'de 2 senede ne canlar alındı hemde kimyasal silahlarla, Filistin'de Gazze'de kaç bin kişi öldürüldü! Kaç hayat son buldu kaç çocuk yetim kaldı öksüz kaldı, kaç anne baba evlat acısı çekti rakam verebilen var mı? Yok! Çünkü sayısız! 

İşte asıl tepki vermek istediğim şeyde bu! Bir yerde 12 insan için dünya şokta herkes ayakta herkes kınamakta diğer yanda milyonlara varan rakamlar ama herkes uykuda! Neden dünya bu kadar yanlı ve taraflı anlamıyorum kimse anlamıyor çünkü biri nederse ona "he"demeye alıştırılmışız. Ayrıca ses çıkarmak isteyen asıl vicdan sahiplerinin de bir şekilde susturulmasına seyirci bırakılmışız. Ve ben diyorum ki Dünya bu konuda gelmiş geçmiş en büyük ırkçığı ve Soykırımı devlet birlikleri ile gerçekleştirmiştir! 

Bahsettiğim bu Dünya'dan çok bir şey beklemiyorum aslında sadece ve sadece milyonlarca katledilmiş insanların 12 Fransız kadar insan olduklarını anlayın o bana yeter!

Saygı ve sevgi beklemeyin benden...

3 Ocak 2015 Cumartesi

Beklemek


Zaman odur ki; beklediğinde geçmez, istediğinde gelmez, ayrılık bitmez, o zamana hiç gelinmez!

Zamanın en çekilmez anı beklemek olsa gerek. Beklemek bitmez. En nihayetinde beklendiğini de bilmek lazım ama bilip de yaşamak da lazım işte.

Beklemek en zor sabrediştir aslında. Nelere sabretmiyoruz ki şu zamanlı dünyada. Hasta olduğunda sağlıklı günlerini beklersin hastalığa sabredersin, sınavın olur sınavlardan kurtulduğun günü bekler sabredersin, ayrılık olur kavuşacağın günü bekler sabredersin, gitmek istersin gideceğin günü bekler sabredersin, hayallerin vardır zamanını bekler sabredersin...

Yaşarken hep bekliyorsun hep. Hiç bir şey beklemediğin bir gün var mı? Benim böyle bir an'ım bile yok belki de. Şuan neleri bekliyorum kim bilir değil mi... Geleceğini bildiğim şeyleri de bekliyorum, gelmesini istediğim şeyleri de ve belki de hiç gelmeyecek şeyleri de bekliyorumdur kim bilir?

Bazen bir şeyi dakikalarla kaçırdım der üzülürsün bir iç çekersin falan derken tam unuttuğun o zaman yine gelir sen bu seferde ertelemek için beklersin. Beklemenin sonu yoktur ne yaparsan yap beklemek hep ertelenecektir...

Sadece beklediklerim de değilim beni bekleyenlerin de içindeyim aslında. Beni bekleyeni bek beklemiyor muyum? İstesen de istemesen de beklendiğin yerler olabiliyor bazen. En uzağa bakacak olursak ölüm! Ölümü kimse beklediğini düşünmez ama bekliyorsun fark etsen de etmesen de. Çünkü bariz bir son ve gelecek bir son. En uzağa dedim ama gerçekten en uzakta mısın ölüm?

En başta kendime sonra herkese boşuna beklediğin ne varsa bekleme demek isterdim. Beklemek tek başına bir eylem değildir.

Saygılar