Günün birinde birisiyle konuşuyoruz falan derken ortaya zor olmayan ama biraz pis olan bir iş çıktı. İş tek kişilik bir iş olması hasebiyle birimizin üstlenmesi gerekiyordu. Ben o işe daimi gönüllü oldum ve teşekkürlerle karşılandım hatta biraz enayi bu çocuk oldum ama aldım. O da kendi kendine iş çıkardı ve benim işime göre daha zor ama daha uzun vadeli bir iş.
Onlar yatarken ben çalıştım onlar kaçarken ben hep oradaydım. Gel zaman git zaman bir gün kaçamadı ya bizim oğlan ya sen beni enayi yerine koyuyorsun demeye başladı! Lan mal! İş çıktığında beni enayi yerine koyup kaçarken şimdi benim işimle mi enayi oldun? E be gerizekalı işten kaçmak için her yolu denerken iyi sonra vicdan yapıp kaçamadığında da yap kendini enayi.
O kadar çok mal var ki o kadar çok yani. Adam işi yaparken kafasına göre yapıyor işin anası ağlayınca da kim yaptı bunu diyebiliyor? Bana sormasan eyvallah ama bana soruyorsun ve yine bildiğini yapıyorsun ama en nihayetinde olay kendine yansıyınca herkes bağırıyor nereden çıktı bu kim yaptı bunu neden dikkat etmiyorsun neye göre konuşuyorsun söyleseydin ya diye diye gidiyor işte. Hep konuşuyorsunuz ya zaten! Biri işten kaçar biride işin nihayetinden!
Mal over mallar olduğu sürece takmamayı öğrenmek zorundayız! Hadi dağılın şimdi...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder