3 Ocak 2015 Cumartesi
Beklemek
Zaman odur ki; beklediğinde geçmez, istediğinde gelmez, ayrılık bitmez, o zamana hiç gelinmez!
Zamanın en çekilmez anı beklemek olsa gerek. Beklemek bitmez. En nihayetinde beklendiğini de bilmek lazım ama bilip de yaşamak da lazım işte.
Beklemek en zor sabrediştir aslında. Nelere sabretmiyoruz ki şu zamanlı dünyada. Hasta olduğunda sağlıklı günlerini beklersin hastalığa sabredersin, sınavın olur sınavlardan kurtulduğun günü bekler sabredersin, ayrılık olur kavuşacağın günü bekler sabredersin, gitmek istersin gideceğin günü bekler sabredersin, hayallerin vardır zamanını bekler sabredersin...
Yaşarken hep bekliyorsun hep. Hiç bir şey beklemediğin bir gün var mı? Benim böyle bir an'ım bile yok belki de. Şuan neleri bekliyorum kim bilir değil mi... Geleceğini bildiğim şeyleri de bekliyorum, gelmesini istediğim şeyleri de ve belki de hiç gelmeyecek şeyleri de bekliyorumdur kim bilir?
Bazen bir şeyi dakikalarla kaçırdım der üzülürsün bir iç çekersin falan derken tam unuttuğun o zaman yine gelir sen bu seferde ertelemek için beklersin. Beklemenin sonu yoktur ne yaparsan yap beklemek hep ertelenecektir...
Sadece beklediklerim de değilim beni bekleyenlerin de içindeyim aslında. Beni bekleyeni bek beklemiyor muyum? İstesen de istemesen de beklendiğin yerler olabiliyor bazen. En uzağa bakacak olursak ölüm! Ölümü kimse beklediğini düşünmez ama bekliyorsun fark etsen de etmesen de. Çünkü bariz bir son ve gelecek bir son. En uzağa dedim ama gerçekten en uzakta mısın ölüm?
En başta kendime sonra herkese boşuna beklediğin ne varsa bekleme demek isterdim. Beklemek tek başına bir eylem değildir.
Saygılar
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder