20 Ocak 2016 Çarşamba

Sevmek ve Sevilmek




Sevgi, sevmek güzel şeyler bunlar! Birçok kişiyi, hayvanı, nesneyi ve hatta dünyayı, hayatı severiz. Peki, gerçekten neyi, niye, ne kadar sevdiğimizi biliyor muyuz? Gerçek sevgi nedir biliyor muyuz? Belki de gerçekten sevmeyi bilmiyoruz…

Sevginin bahanesi, nedeni, çünküsü olmaz. Sevginin tek ve asıl nedeni sevginin kendisi olmalı. Birisini severken çünkü o böyle iyi şöyle iyi denmez. O böyle iyiliği şöyle iyiliği sadece sevgiyi pekiştiren şeylerden öteye geçmemeli. Bir köpeği sevmenizin nedeni insanların en yakın arkadaşı olduğu için olamaz. Önce onu bir hayvan olduğu için sevmeli sonra en iyi arkadaşımız diye sevgini pekiştirmelisin. İşte bir insanı da önce insan olduğu için sevmeli sonra iyilikleri ile sevgini pekiştirmelisin. İşte tam olarak bunu yapamıyoruz. Çünkü bir varlığı sevmemiz için illaki bir sebep arıyoruz. O sebebi bulamadığımız anda ise sevgi gidiyor bazen nefrete kadar dönüyor. Unutmayalım ki sevmemizin sebebi olursa sevilmemizin de sebebi olur. Sevmek için çok basit sebepler bulabilirsin ama sevilmek için her zaman bir sebebin olmaz. Nedensiz sev ki nedensiz sevil…

Nedenli sevgilerin çoğunun nedeni aslında sevgideki karşılıktır. Karşılık göremediğin an sevgi kalmaz. İşte bunun adı sevgi olmaz. Sevmenin nedeni sevilmek olamaz. Eğer böyle ise bunun adı sevmek olmaz, olsa olsa sevilmeyi sevmek olur. Bu ise hayattaki en büyük bencilliktir.

Bir insanı çok seviyorum diyorsanız önce onu o olduğu için sevmelisiniz. O olduğu için sevemediğiniz birisini sevmek için nedenler aramayın. Yine sevin ancak onda olmayan şeyleri varmış gibi nedenlere bağlayarak sevmeyin. Onu onda olan ve olmayan nedenlerle sevmeyin. Onu o olduğu için sevin. Sizi sevdiği için değil, gerçekten sevdiğiniz için sevin. Ve en önemlisi sevdiğiniz için sevilmeyin!

Sevilmek de sevmek kadar güzel bir şey. Ancak sevdiğiniz için seviliyorsanız aslında sevilmiyorsunuz. Sevginiz, sevmeniz özel olabilir. Sizi sevenler sizi bundan ötürü sevmesinler. Kendinizi sevdiğiniz için sevdirmeyin. Gerçekten seviyorsanız bile sizi değil de sevginizi sevecek insanlara bırakın sevginizi de göstermeyin. Bilin ki dünyanın en bencil insanları onlardır. Sevilmeye layık olsalar bile, sevginizi sömürürler. Öyle insanlara önce sizi siz olduğu için sevmeleri için fırsat vermelisiniz. Eğer sizi siz olduğu için sevebileceklerse sevginizi sonuna kadar gösterin ve işte o zaman sevginizi sevdirin. Unutmayın, sevginizi seven insanlar sevginizi göremedikleri an sizi sevmekten vazgeçecek insanlardır. Ne sevmekten vazgeçin ne de sevilmekten. Şahsında nedensiz sevin ki şahsınızda nedensiz sevilin…


Sevgi dolu hayatlar… Saitcan. 


2 yorum:

  1. Bu yorum yazar tarafından silindi.

    YanıtlaSil
  2. Bir şeyi Zatı için sevin! Tavsiyesine yakın bir yazı okudum. Fakat Zatını sevmenin 2 yolu var. Birincisi kalpteki muhabbetin taşması, diğeri ise Yaratılalı sev Yaratan'dan ötürü. Fakat ikincisi yine sebepli sevmeye giriyor. Yanı bir şey sebepsiz sadece Zatı için sevilebilir mi? Bu durum isteyerek olursa işin samimiyeti kaçar mı? Çünkü bir şey de ısrar etmek onun elden gitmesine sebep olur. Aynı zamanda bu sevgiyi Zata verirken o kişi bize kötülük yapsa da o muhabbet devam eder mi? Eğer devam etmezse işte o zaman sevmek için sevmemişizdir. Kısacası sevmek için sevme mevzusu Allah için sevmezse olamaz. Biter, kısa kalır.

    YanıtlaSil