Öyle bir dünya düşünün ki, içerisinde haksız yok!
Hatta bırakın haksız olmayı haklı olmayan yok!
Nitekim o insanların gözünde de ya haklısındır ya
haksız, ortası yok...
Herkes o kadar haklı ki kendinde haksızlığa zerre
miktar yer yok. Ben haklıyım diye öyle kavgalar
edebiliyor ki insan, insan gerçekten hayret ediyor. Artık
insanlar hatasız bir ömür geçiyorlar ve bir çok insan
hayatlarında hiç özür dilemeden ölüp gidiyorlar. Niye
dilesin ki zaten, adam haklı beyler...
Merak ettim ve düşündüm; iki insan haklı olduklarını
iddia ederek birbirleri ile kavga ediyor. Haklarını
öyle canla başla arıyorlar ki, kendilerinden başka
haklı insan yok! Şaşarsınız ki gerçekten ikisi de
haklı! Sonra anladım ki mesele haklı haksız değil,
mesele Hak meselesi!
Haksızlığı hak bilen insanlara hak iddia edemezsin,
hakkını alamazsın, bulamazsın. Çünkü hak, haksızın
hakkı olmuş artık. Nitekim ne kadar haklı olursan
ol, ne kadar hakkın için kavga edersen et, sen yine
haksızsın! Çünkü hakkın sahibi olduğunu sananlar,
Haktan bihaberdirler.
Günlerden bir gün, kendime sordum; dedim ki; Sait
sen ne kadar haklısın? Şöyle bir düşündüm ve baktım
bende haklıyım, hatta o kadar haklıyım ki, her şeyin
en iyisini en doğrusunu ben bilirim ben söylerim ben
yaparım ben ederim. Şaka yapmıyorum gerçekten
öyle! Bu bedende haksızlığa ve hak olmayana yer yok
dedim. Baktım ki göğsüm kabardı ve dedim ki kendime,
gerçekten herkes ben gibi olsaydı dünya ne kadar
güzel olurdu!.. Sonra bir baktım ki herkes aynı şeyi
düşünüyor, herkes tam olarak bu kadar haklı işte. Peki
madem herkes bu denli haklı neden bu kavga neden
bu adaletsizlik? İşte mesele haklı haksız meselesi değil
Hak meselesi derken tam olarak bunu kastettim.
Baktım benim ego haklı olmanın verdiği güven ile tavan
yapmış, dolanıyorum evin içerisinde. Kendimi sevmek
ve taktir etmek üzere aynanın karşısına geçtim. Uzun
uzun haklı olan kendime baktım ve dayanamadım
kendime bir tokat attım! Hak ne diye düşündüm,
düşündüm ve düşündüm. Ve kendimce bir sonuca
vardım. Ve tekrar sordum kendime, Sait gerçekten haklı
mısın dedim ve içimi acıtan cevabı vermek zorunda
kaldım; haklı değildim...
Haklı olmamak o kadar zoruma gitti ki, uzun süre
kendime gelemedim. Haklı olmadığımı itiraf etmek
zordu kendime ama bunu başarmıştım. Peki neden
haksızım diye düşünmeye başlayacaktım ki bu sefer
tokat atan ben olmadım Hak oldu. Hak bana dedi
ki; haklı olmayabilirsin belki ama haksız da değilsin!
Beynimden vurulmuşa döndüm ve bir şeyleri yavaş
yavaş görmeye başladım. Evet, hayatın bir çok
konusunda haklı değildim belki ama haksız da
değildim. Sonra anladım ki, işte bu yüzden bütün
insanlar haklı! Kaçırdığımız şey ise, haksız olmamak
haklı olmak değil, haklı olmamak haksız olmak değil!
Her ne kadar haklı olmadığımı görmek beni üzmüş olsa
da haksız olmadığımı düşündükçe rahatlıyordum. Ben
rahatladım rahatlamasına da insanlara haklı değilsin
demek ne kadar zor, öyle değil mi? Peki neden "haklı
değilsin" demek yerine "haksız değilsin" demiyoruz?
İkiside aynı şey değil mi sonuç itibariyle? Aynı! Ama
fark büyük işte! Bir adama haklı değilsin dersen
kavga edersin, aynı adama haksız değilsin dersen
beş dakikaya kardeşim der ayrılırsın yanından! Oysa
aynı şeyi söylemişsindir!
Demek ki, bir şeyi anlatmak kadar o şeyi nasıl
anlattığında önemlidir!
Güzel bir söz okumuştum; "sorun tek taraflı olsaydı
tartışmalar çok kısa sürerdi." diyordu yazar. Bende
bunun sözlerini değiştirdim kendimce. Çünkü o
cümlede "sorun" ifadesi var bu ifadeyi kimse kabul
etmiyor ya işte sorunda bu ya zaten. İki tarafı da
sorunlu değilde iki tarafı da haklı gördüğünde tartışma
otomatik olarak çözülüyor zaten.
Tabi burada haksızlığı hak kabul etmiş insanları
ayırmak gerek. Onlara Hakkın hatırı için haksız
değilsin denmez. Bırakın onu demeyi hakkın hatırı için
susmak en iyisi olacaktır.
Netice itibariyle, her konuda haklı değiliz ve olamayız
da! Yine klişelerimizden olan empatiyi gerçekten
yapmak gerek. Hakkı, yanlış savunup haksız olmamak
gerek! Bazen bir şeyi de bilmemek gerek! Çok bilen
insan cehaletinden uzak durmak gerek!
İnsan olduğunu ve hata yapma lüksünün
olduğunu bilerek yaşamalısın ki,
sen de çevrende rahat edesiniz.
Haklı mısın haksız mısın bilmem ama;
insan olduğun için saygıyı hak ettiğini bilmem
gerekiyor...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder