29 Aralık 2022 Perşembe

Ahlak, Vicdan, Adalet

 


Çok kıymetli okuyucu! Öncelikle senin ahlaklı, vicdanlı, adaletli olman benim en ufak umurumda değil, olamazda. Ahlaklı ol, vicdanlı ol, adaletli ol falan filan diye de yazmıyorum ben bunu. Benim bir derdim var, bir sıkıntım var ben buraya onu yazıyorum, anlayana…

Ahlak, vicdan, adalet bunların okulu yok arkadaşlar! A şu kadar okumuş bu kadar okumuş, şu olmuş bu olmuş… vıışş!! Böyle bir dünya yok! Diyecektim ki, tam da öyle bir dünyada olduğumu daha şimdi bu satırları yazarken anladım. Bu şoku atlatmak için bir müddet beklemek zorunda kaldım ve şimdi devam ediyorum. Hani bir laf vardır ya karıncayı bile incitmez diye, merak ediyorum böyle insanlar var mı diye. Ama var biliyorum. Mesela sadece karıncayı incitmeyen ama cümle alemin alayına giden bir dolu insan var. “Çünkü okumuş şu olmuş bu olmuş ondan böyle olmuş” demek, ne kadar ahlaklı?

Hani bir soru vardır ya aşk mı para mı diye, bu soruyu değiştirsek ahlak mı para mı diye sorsak kaç kişi ahlak der? 100 kişiye sorduk ve tebrikler en az yüzde 80 ahlak dedi bravo bravo bravo… Ulan vicdansızlar! “Bu oranda bir ahlak yüzdesiyle mi biz bu hale geldik?” diye sormazlar mı adama? Kimse sormadı, o da söylemedi yar… Napolyon’un bile üç kere art arda dediği parayı elimizin kiri olarak göstererek ahlaklı olduğumuzu ispatlamaya çalışmak vicdana sus çekmekten başka bir şey değil gibi görünüyor buradan ama yine de siz bilirsiniz.

Geçen cuma günü namaz çıkışı, tabi Cuma namazı olunca cami ağzına kadar dolu maşallah, bir yanda camiye yardım toplanıyor diğer yanda çocuk ve yaşlı dilenen insanlar. Peki neden genellikle çocuk ve yaşlılar? Çünkü vicdan! Peki veren kaç kişi? 3 kişi 5 kişi… Vay vicdansızlar birde camiye geliyorlar! Eee ben verdim! Ulan vicdansız insanları çalışmadan para kazanmaya teşvik ettin! Hayda… verende vicdansız vermeyende! E ne oldu şimdi? Cevap: herkes vicdanını rahatlattı!

Vicdan rahatlatmak! Ben çok vicdanlı bir insanım vicdanımı sık sık rahatlatırım. Çok iyi, muhteşem. Hadi gelin vicdan rahatlatalım. Ne yapalım? Şu adam var ya, he evet, işte onu dövelim. Hayırdır ya adam döverek mi vicdan rahatlatacağız. Öyle deme adamın çevresi illallah etmiş herkese eziyet ediyormuş. E iyi madem, ÇAT PAT KÜT GÜM… Oh be iyi oldu kendime geldim! Oğlum adam! Ne olmuş adama? Biraz abartmış olabilir miyiz, ambulans mı çağırsak? Çağır çağır! Ama olaya iyi yönünden bak kardeşim. Ne iyi yönü oğlum adam bayıldı, ya bir şey olursa? Yok be oğlum hem bak dövdük ama hem ambulans çağırdık hem de başında bekliyoruz daha ne yapalım? Ayrıca birkaç gün çevresine de zarar veremez, sevaba girdik oğlum sevaba… Adam öldü! Artık 20 sene dünya bir pislikten kurtuldu diye vicdanınız rahat şekilde yatarsınız dostlar.

İşte size vicdan rahatlatmak! Biz vicdanımızı işte tam olarak bu şekilde rahatlatıyoruz (kandırıyoruz!)! Bir insanın bir insana karşı vicdan rahatlaması aslında tam bir vicdansızlık olabiliyor. İşte burada adalet devreye giriyor. Bunun zaten okulu da var. Okuyunca, iyi bir avukat, hâkim, savcı oluyorsun. Hatta bazı çok adalet okumuş iyi avukatlar var ki hani suçlu bile olsan ceza almadan yırtıyorsunuz öyle iyi adaletli yani. E çok okumuş çok başarılı sonuçta ne bekliyorsun adamı ipten alır valla! Merak ediyorum %100 haklı olduğunu bilen birisi neden avukatı en iyi olsun ister ki? zaten haklı! ya da %100 suçlu birisi neden avukatı çok iyi olsun ister ki sonuçta suçlu?

Sonuç olarak kimse bana ahlaktan, vicdandan ve adaletten bahsetmesin! Okumuş ahlakına sığınarak, herkesin sizden cahil olmasının vicdan rahatlığı ile insanlara haksızlık yapamazsınız! Böylelikle adil olmuş da sayılmazsınız! Zaten olmazsınız! Zira doğru ve yanlışı kendinizin belirlediği ve işinize geldiğinde istediğiniz gibi değiştirdiği dünyada neyin doğru olduğunu vicdanen söylemek imkansızdır! Ancak ve ancak vicdanınızı rahatlatma yöntemleri ile söyleyebilirsiniz! Bunun da ne kadar ahlaklı ve adil olduğuna siz karar verin gençler? Sonuç olarak hayat çok karip…! 


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder