20 Ocak 2016 Çarşamba

Sevmek ve Sevilmek




Sevgi, sevmek güzel şeyler bunlar! Birçok kişiyi, hayvanı, nesneyi ve hatta dünyayı, hayatı severiz. Peki, gerçekten neyi, niye, ne kadar sevdiğimizi biliyor muyuz? Gerçek sevgi nedir biliyor muyuz? Belki de gerçekten sevmeyi bilmiyoruz…

Sevginin bahanesi, nedeni, çünküsü olmaz. Sevginin tek ve asıl nedeni sevginin kendisi olmalı. Birisini severken çünkü o böyle iyi şöyle iyi denmez. O böyle iyiliği şöyle iyiliği sadece sevgiyi pekiştiren şeylerden öteye geçmemeli. Bir köpeği sevmenizin nedeni insanların en yakın arkadaşı olduğu için olamaz. Önce onu bir hayvan olduğu için sevmeli sonra en iyi arkadaşımız diye sevgini pekiştirmelisin. İşte bir insanı da önce insan olduğu için sevmeli sonra iyilikleri ile sevgini pekiştirmelisin. İşte tam olarak bunu yapamıyoruz. Çünkü bir varlığı sevmemiz için illaki bir sebep arıyoruz. O sebebi bulamadığımız anda ise sevgi gidiyor bazen nefrete kadar dönüyor. Unutmayalım ki sevmemizin sebebi olursa sevilmemizin de sebebi olur. Sevmek için çok basit sebepler bulabilirsin ama sevilmek için her zaman bir sebebin olmaz. Nedensiz sev ki nedensiz sevil…

Nedenli sevgilerin çoğunun nedeni aslında sevgideki karşılıktır. Karşılık göremediğin an sevgi kalmaz. İşte bunun adı sevgi olmaz. Sevmenin nedeni sevilmek olamaz. Eğer böyle ise bunun adı sevmek olmaz, olsa olsa sevilmeyi sevmek olur. Bu ise hayattaki en büyük bencilliktir.

Bir insanı çok seviyorum diyorsanız önce onu o olduğu için sevmelisiniz. O olduğu için sevemediğiniz birisini sevmek için nedenler aramayın. Yine sevin ancak onda olmayan şeyleri varmış gibi nedenlere bağlayarak sevmeyin. Onu onda olan ve olmayan nedenlerle sevmeyin. Onu o olduğu için sevin. Sizi sevdiği için değil, gerçekten sevdiğiniz için sevin. Ve en önemlisi sevdiğiniz için sevilmeyin!

Sevilmek de sevmek kadar güzel bir şey. Ancak sevdiğiniz için seviliyorsanız aslında sevilmiyorsunuz. Sevginiz, sevmeniz özel olabilir. Sizi sevenler sizi bundan ötürü sevmesinler. Kendinizi sevdiğiniz için sevdirmeyin. Gerçekten seviyorsanız bile sizi değil de sevginizi sevecek insanlara bırakın sevginizi de göstermeyin. Bilin ki dünyanın en bencil insanları onlardır. Sevilmeye layık olsalar bile, sevginizi sömürürler. Öyle insanlara önce sizi siz olduğu için sevmeleri için fırsat vermelisiniz. Eğer sizi siz olduğu için sevebileceklerse sevginizi sonuna kadar gösterin ve işte o zaman sevginizi sevdirin. Unutmayın, sevginizi seven insanlar sevginizi göremedikleri an sizi sevmekten vazgeçecek insanlardır. Ne sevmekten vazgeçin ne de sevilmekten. Şahsında nedensiz sevin ki şahsınızda nedensiz sevilin…


Sevgi dolu hayatlar… Saitcan. 


17 Ocak 2016 Pazar

Gül Geç Hayata


Adı üstünde bir hayattan bahsediyorum. Hani dünyada yaşanan, böyle birçok canlı ve cansız nesnelerin olduğu, kimi zaman eğlenceli kimi zamansa hüzün verici olan şey var ya işte odur hayat. Elle tutulup gözle görülmez belki ama düşünüyorsan varsın ya, işte varsan onun adıdır hayat! Tabi varsan!

Varlığı ile yokluğu bir olan şeylerden hayat olmaz. Hayat dediğin varlığı yarar yokluğu zarar şeylerden oluşur. Vardan var yoktan yok olur, hayatında varsa hayat olur. Yokluğu yok olandan hayat olmaz. Varlığı ile var olana güleceksin ki hayatın gülsün, yokluğu ile yok olana da güleceksin ki yok olan üzülsün…

Adı üstünde hayat; bir kere gelinen hayat! Sevinince de güleceksin üzülünce de yoksa geçmez hayat! Gül geç hayata yoksa yaşanmaz bu hayatta. Gül geç ki hayat geçsin, sevincin de sevinsin üzüntünde… Gülmeden geçirdiğin hayata üzülme ona da gül, gül ki hayatın sana gülsün.

Hayat senden tecrübelidir unutma. Sen hayata çocuk gibi muamele edip gülmesini beklersen, o gülsün diye şaklabanlık edip durursan o sana gülmez. Gülse bile iki dakika sonra tekrar ağlar. O sana değil sen ona gül. Hayat senin çocuğun değil belki sen hayatın çocuğusun. Sen ona gül ki o seni sevsin. Sen gazını tutmuş çocuk gibi hayatın karşısında ağlayıp durursan bil ki sadece omuzunu sıvazlar. 

Hayatı hayatınla var etmek istiyorsan gül geç hayata… Hayatın nazlı çocuğu değil gülen ve geçen çocuğu ol. Gülmek sevgi demek; gül ki hayatın sevgiyle geçsin, hayatın da gülsün dünyanda…


Sevgi Dolu Gülücüklerle Saitcan J 



11 Ocak 2016 Pazartesi

YAZMAK & YAŞAMAK



Uzun zamandır yazmıyorum, yazıyor olsam da paylaşamıyorum. Nihayet bunu yazmak ve paylaşmak istiyorum. Çünkü konu yazmak ve yaşamak!

Yazmak duygu işidir. Duygularını yazıya dökersin ve belki de bu sayede bir farkındalık yaşayarak rahatlarsın. Yazarak çoğu kez rahatlarsın ama rahatlamak için yazamazsın. Yazmak başlı başına özel ve üstüne durulması gereken bir şey olmalı. Aksi takdirde herkes yazar, herkes yaşar. Yazmayı seviyor ve önemsiyorum.

Neden yazıyorum? Çünkü yaşıyorum! Yaşadığım için, yaşamdan bir şeyler çıkarabildiğimi düşündüğüm için ve her yaşadığımı not etmek istediğim için yazıyorum. Yaşadığım sürece de yazmak istiyorum.

“Yap ki yaz; yaz ki yap”. Eğer bir şeyler yapıyorsam yazmalıyım ve eğer bir şeyler yazıyorsam yapmalıyım. Yaşadığın kadar yazarsın, yazdığın kadar yaşarsın. Zaten yazıp da yapmazsan yobaz derler! Ve bir noktadan sonra yapıp da yazmazsan hain derler. Şuan yaptığım için yazıyor konumundayım. Yazdığım için yaptığım zamanlarımı hasretle bekliyorum…

Duygularımız, yaşadığımızın kanıtıdır; yaşamak, duygularımızı hissetmektir ve yazmak ise yaşadığımız duyguları iletmektir. Bir insan duygularını çevresine iletebilmeli. Bunu illaki yazarak yapmak zorunda değil tabi ki ama hissettiğini hissettirebilmeli. At gibi olmamalı. At duygularını belli etmeyen nadir hayvanlardan birisidir. Her ne kadar güven verse de hep bir korku verir insanın içine. O yüzden bizde duygularımızı o ya da bu şekilde iletmeli ve çevremize hissettirmeliyiz. Çünkü güven de, sevgi de bu şekilde yaşanabiliyor.

Son günlerde değişik şeyler yaşadım. Birçok kez de yazı yazdım ancak içimdekileri kelimelerle örtüştüremedim. Yaşadığımı, yaşadığım kadar yazamadım. Derken bugün bir cümle beni etkiledi ve bu cümlenin sonunda böyle bir yazı çıktı ortaya. “Yazabildiğin şeyler vardır, yaşayabildiğin şeyler vardır ve belki de tarifi olmayan şey güzeldir.” Bu sözü söyleyen kişi Koray Avcı! Bu sözü duyduktan sonra dedim ki; evet yaşadıklarını yaz ama olmuyorsa zorlama. Hissediyorsan sıkıntı yok. Mesela sen, bu yazıyı okuyan insan! Belki de bu yazıdan hiçbir şey anlamıyor, hiçbir şey hissetmiyor olabilirsin. Çünkü ben halen hissettiklerimi bu yazımda da kelimelerle örtüştürmüş değilim. Yine de sabredip okuduysan eyvallah.


Son olarak; bazen hayat bilinmezlik kremi sürülmüş gibidir. Hissettiğini bile bilemezsin. Üzgün müsün mutlu musun bilemezsin. Her şey öyle karışırı ki böyle karman karışık olur hayatın. Oldu olacak diye beklediğin şeylere bir bilinmezlik kremi sürülür ve olmadan gider. Bu kremi kim ya da kimler buldu bilmiyorum ama son günlerde etrafımda ki her şeye bu kremden sürmüşte gitmiş gibi. Hayatımda en nefret ettiğim şey olan beklemek fiili bu kremle hayatımda fazlasıyla girmiş oldu. Artık bu bilinmezlik kreminin etkisinin geçmesini beklemek durumundayım. Her şeyi bilemezsin hayatta doğru ancak cebinde bilinmezlik kremi taşıyan insanlardan da uzak duracaksın bu bir gerçek. Gerçeğin yalanı, yalanın gerçeği olmaz! Yalanı buzluğa koyun, gerçeği ateşe yaklaştırmayın vesselam…

9 Eylül 2015 Çarşamba

Gerçek (Yalan) Medya!




Ülkede bir şeylerin normal gitmediği kesin. Terör olayları ise bu anormalliğin ana karakteri! Gün geçmiyor ki şehit haberi gelmesin. Belli ki terör 3 yılın acısını çıkartmak için bir yemin etmiş. Zira yapılan saldırılara bakıldığında bunun bir detayı da var! Hemen her saldırıda haberlere konu olan patlayıcıların miktarına dikkat ettiniz mi? 1 ton, 400kg, 200kg… Kullandıkları patlayıcı dünyada zor bulunan ve NATO menşeli C4 tipi bir patlayıcı! Eskiden yapılan saldırılarda 1kg olsa bile çok deniyordu haberlerde. Şimdi ise çoktan bin kere daha çok! İyi de bunca çoğu nereden ve nasıl temin ettiler? Yoksa bu barış dedikleri 3 senede sürekli bir temin etme durumu mu vardı? Peki hangi NATO ülkesi veye ülkeleri bu noktada bu örgüte destek olmuş olabilir? Ben soruların cevaplarını bilemem ama merak ederim. Esasen medyanın da dünyanın da bunları araştırıp yazmasını beklerim! Kelime oyunları ile bu ülkede başka olaylara sebap olabilecek haberlere imza atanlar bunun bedelini de ödeyeceklerdir. Herhalde…

Ülkeler zor durumlarda olduğunda kenetlenmeli ve birbirlerine destek olmalı. Bir deprem ya da benzeri bir felakette insanlar kenetlenir birbirlerine kol kanat gerer. Hiç tanımadığın insanların bile yardımına koşar onların acılarıyla acı çekersin. Peki bunu neden şimdi yapamıyoruz? Sebebi belli bence, nefret! Peki bu nefret nereden geliyor derseniz onun da sebebi belli MEDYA!

Benim ülkem haber bulmanın en kolay olduğu, gazeteciliğin en güzel şekilde yapılabildiği en azından yapılabilmesi gerektiği bir ülke. Buna rağmen bu ülkede halen yalan haber kovalayan gazeteciler var ve ben bunu anlamıyorum. Delinin biri kuyuya taş atarmış da kırk akıllı o taşı çıkartamazmış ya bizde gazetecilikde bu şekilde yapılıyor. Adam göz göre göre yalan haberi yapıyor 10dk sonra özür diliyor ama bakıyorsunuz bütün gazetelerde bütün manşetlerde o haber yapılmaya devam ediyor. Arkadaşım! Yaptığın haber canlı yayında olan bir haber. Birisi canlı canlı konuşuyor sen canlı canlı onu yalan olarak yazıyorsun bu bir hata olamaz! Hadi diyelim ki hata; onca gazeteci, onca haberci, onca akıllı 2 saat süren canlı yayında söylenmiş sözü değilde 10dk sosyal medyada kalan o yalan haberi bile bile yayıyorlarsa burada kenetlenmeyi bırak hiçbir zaman yakınlaşma dahi olmaz! Çünkü burada bu bile bile yayılmış yalan habere gerçekten inanan insanlar çıkıyor. Yoktan yere nnefret çıkıyor! Ne yazık ki…

Bu yalan haber çıktıktan sonra o gazetenin önünde doğal olarak bir protesto oldu. Ancak içlerinden bir kaçı hiçbir şekilde tasvip edemeyeceğim bir şekilde bu gazetenin kapı ve pencerelerine taş atıp birkaç camı kırmışlar. Arkadaşlar bir hakkınız olan protestoyu provakasyona çeviremezsiniz! Bu yanlış! Ancak orada 16 şehit varken ve bu 16 şehit üzerinden yapılmış bir yalan haber varken gazetelerde bu saldırının 16 şehidin bile üzerine çıkarmaya çalışanlar oldu! Senin 3 parça camın 16 şehidimizden değerli olamaz. Zira yine bu yalan haber mümessili bir başka gazete bunca şehide bunca olaya rağmen terör olaylarına “düzenlenen saldırı” diyerek haber yapıyor! Daha gazetesine PKK yazamamış, ona tek laf edememiş, bunca olayı sadece düzenlenen herhangi bir saldırıymış gibi vermeye çalışan gazeteler var! Bunlar varken kenetlenme olmaz! Bunlar asıl ayrıştırmacı, asıl terör destekçileridirler! Dikkat!

2 günde 31 şehit! Ve bu ülkede asker ve polisimizi öldüren terör örgütüne sırtını dayayan parti mecliste! Hatta sözde bu ülkenin milliyetçi partisinden 1 milletvekili de falzası var. İşte bu ülke bu kadar demokratik bir ülke! Özgürlük ülkesi dediğin ABD’de herhangi bir terör örgütüne en ufak bir destekci gibi duran bir haber yapıldığında gazeteye el konuluyor. Bizim ülkemizde ise bir maden şirketine yapılan bir soruşturma “özgür medyaya darbe” oluyor. Bu ülkede bizim yayın hakkımız engelleniyor diye kendi yayınında kıyameti koparan ve buna rağmen özgür olmadığını söyleyen medya var! Bu ülke, diktatörüne diktatör denebilen, küfür edilebilen bir diktatörlükle yönetiliyor! Evet haklısınız!

Son olarak mecliste bunulunan, sırtı desteklenen malum partinin binalarına yapılan saldırılarıda tasvip etmiyorum. Bu olaylar ülkemize kazandırmaz. Evet protesto edilmedi, sokaklara çıkılmalı ama asla ve asla sağduyulu olmaktan vazgeçilmemeli. Zira yapılan en ufak bir saldırı bile bizim medyamızda şehitlerimizden bile daha fazla haber değeri taşıyor. Terör saldırısı yerine düzenlenen saldırı yazan gazeteler yapılan en ufak bir saldırıya terör diyebiliyor. O yüzden katillerden çok terörist olmamak adına evinizdeki en ufak camı dahi kırmayın. Lütfen!

Kürt demek PKK demek değildir bu ayrımı da iyi yapmalıyız. Hiçbir şekilde çevreye, esnafa ve en önemlisi insana zarar gelmemeli. Bazı siyasetçilerin sadece olay çıkartmak için ocaklarına sokağa çıkma çağrısı yapmasını da esefle karşılıyorum! Yazık!

Son olarak yine yeni yeniden şehitlerimize Allah’tan rahmet ailelerine sabırlar diliyorum. Allah ülkemize, milletimize, vatana ve birliğimize zeval vermesin… Amin!

19 Haziran 2015 Cuma

Adamlık Yürek İster İnsan Ol Sana Yeter!


Çocukken sorarlar büyüyünce ne olacaksın diye ve ilginç cevaplar alırız. Hatırlıyorum çocuğun birisi “Adam olacağım” demişti ve herkes gülmüştü. Böyle çocuklar halen var. Ne mutlu o çocuğa ki idealinde para pul kariyerden önce ADAMLIK var. Bu çocuğa gülmek yerine bu çocuğu alkışlamak gerekir bence.

Adamlık para ile makam ile alınmaz. Adamlık özden gelir, ahlaktan gelir, terbiyeden gelir. Bunlar yoksa zaten adamlığa gerek yok insan olsun yeter.

İnsan hata yapar. Zaten hatasız kul olmaz diye boşa denmemiştir. Hatasızlık hâşâ ilahlıktır. Kimse kimseden hatasız olmasını beklemesin. Hata yapmak adamlığa da insanlığa da zarar vermez. Hata insan olmanın gerektirdiği bir vasıftır. Lakin etrafta öyle ADAMLAR var ki, artık hataları hata olmaktan çıkıp onlarda birer ahlak olmuş! Ahlaksızlığı ahlak, terbiyesizliği terbiye edinmiş sözde adamlar oldukça ey insan bırak adam bulmayı biz normal insanı bile mumla ararız!


Son olarak şunu söylemek istiyorum ki, kimse karşısındakini salak yerine koymasın! Bilmiyoruz, görmüyoruz, duymuyoruz sanmasın. Bunu yapan üç maymunu karşısındakine değil kendisine oynar haberi olsun. Ayrıca bu yazının amacı adamlık taslamak da değildir. Öyle bir derdim yok! Ben kendime önce insan ol diyorsam çevremdeki o sözde insanlara da “ADAMLIK YÜREK İSTER İNSAN OL SANA YETER!” derim. İnşallah olurlar vesselam!

12 Mayıs 2015 Salı

İnce Bir Çizgisi Var Hayatın



Zamanla gelip geçen her şey gibi sıradan bir olaydır hayat. Sıradan şeyler ne kadar normalse hayatta normaldir ya da hayat ne kadar anlamlı ise sıradan şeyler de o kadar anlamlıdır. Ben ikincisi olduğunu düşünüyorum. Hiç bir olay öylesine bir olay değildir ve olmamalı da zaten, olamazda! Hayatlarımızı çok önemsiyoruz her konuda her şeyde! Peki hayatımızda ki olayları da hayatımızda oldukları için önemsememiz gerekmez mi? 

Herkesin hayatında tesadüf denen bir oyuncak vardır. Peki ama sıradan şeyler içinde tesadüfle süren hayatın, tesadüfleri tesadüf olamayacak kadar gerçek kılmıyor mu sence de? Hayatının devamı nasıl incecik bir damara tesadüf ediyorsa, hayatın içindekiler de incecik bir çizgi ile hayatına tesadüf ediyor. İşte bu yüzden gözünle göremediğin hücrelerine verdiğin değer hayatının her ayrıntısına verdiğin değerden az olmamalı! 

Geçmişin ile geleceğin arasında da ip ince bir çizgi vardır. Onun adı "an"dır! Anı yaşamak, bulunduğun hayatı o anda bulmak lazım gelmez mi sence de? Geçmiş geçmişse gelecek muammadır! O anda ne varsa aklında hayatın odur. Ne çok geçmişe git ne de geleceğin muammasında boğul. Ayrıntıları asla atlama. Sıradan dediğin onca şey içinde belkide hayatın anlamı vardır, bul çıkar. 

Hayata dikkatle bakınca görüyoruz ki hayatımızın her alanında incecik bir çizgi var. İşte bu çizgi iyi ile kötüyü, güzel ile çirkini, doğru ile yanlışı ve daha nicesini birbirinden ayırıyor. Bu çizgi bazen olur çok şeffaf olur ayırt edemezsin doğru ile yanlışı. Bazen o kadar karışır iç dünyan duyguların çizginin bir tarafını söylerken mantığın diğer tarafını söyler. Yalnızca o çizgiyi görebilirsen hem duyguların hem mantığın aynı şeyi söyleyebilir. 

İncecik çizgilerle dolu bu hayat yolunda dilerim ki herkes bu çizgiyi görebilsin. Her şey gönlünüzce olsun...

22 Şubat 2015 Pazar

Güvenmek Gerek


İnsan ilişkileri noktasında en önemli şeylerden bir tanesidir değil mi güven? Evet, güven önemlidir hemde her türlü insan ilişkisinde. Güvenmediğin bir insanla önemli bir sırrını bir derdini bir özelini paylaşmazsın. Güvenmediğin bir insanla oturup yemek bile yerken rahatsız olursun. Güvenmediğin bir insanla bırak dost olmayı arkadaş olmayı bir tanıdık olmayı bile istemezsin. Başını durduk yere belaya sokabilir türlü türlü risklere ihanetlere seni taşıyabilir bu güvenmediğin insanlar.

İnsanlar birbirlerine güvenmeli birbirlerini tanımalı bilmeli ve sevmeli! Güven içinde bir toplum için bunlar ve daha da fazlası şart. Bugün kime güvenebiliyoruz diye bir anket yapılsa çok az insan çıkar. En yakın arkadaşının dostunun adını yazmayanlar bile çıkacak. Neden çünkü güven yok! Peki neden güven yok? Neden insanlar bu kadar güvensiz? Bence bunun cevabı bir çok insan tektir ve tek yaşar. Toplumsal bir yaşam tek yaşayan bir insan topluluğuna göre değildir! Ve bu tekcil insanlar aslında normal adıyla bencil insanlardır. Tabi bencil dediğimizde bunun altını dolduramıyoruz bazen. Çünkü gerçekten bencilim diye övünen bundan haz duyan insanlar var. O yüzden bu insanlara bencil yerine tekcil demek istiyorum. Ve bu tekcil insanlar toplumumuzun en güvensiz insanlarını oluşturmaktadır. 

Bir tolumda tekcil insanların varlığı engellenmeyeceği ve engellenemediği içinde günümüzde anayasalar kanunlar kurallar var. Bunlar sayesinde insanlar insanlar üzerinde toplumsal bir bizcil değeri kazanmaya mecbur ediliyor ki tekciller istedikleri gibi at koşturmasınlar. Toplumsal yaşayan insanlar da bu hak ve hukuk ile toplumsal bir şekilde yaşayabiliyorlar. Devletlerde böyle çıkmaktadır. Hiçbir insan tekcil olmayıp toplumsal olsa zaten ne devlete gerek kalır ne hükümete ne de yaslara kanunlara. Ama adı üstünde insanoğluyuz ve damarlarımızda dolaşan asil kanda tekcillik tohumları ilelebet var olacaktır işte bu yüzden de bazı şeylere ihtiyacımız var.

Güvene ihtiyacımız o kadar çok ve güncel ki bu ihtiyaç daima karşılanabilir bir şekilde olmalıdır. Devlet bu yüzden var bu ihtiyacı daima karşılamak için var ve olmalıdır. Güvenlik güçleri dememizin sebebi de bu değil mi zaten toplumsal güveni sağlıyor. En azından amacı bu! 

Son günlerde yaşanan ve aslında hep yaşanan toplumsal kargaşa da gösteriyor ki aslında bir güncelleme vakti gelmiş. İç güvenliği paketi tam olarak bu yüzden geldi. İnsanlar güvenli değil diye bağıranlar bugün pakete karşı çıkıyorlar! O değil maddeleri tartışılabilmelidir zaten ama tartışılan paketin maddeleri değil. Günlerdir twet atan kaç kişi paketi açıp okudu merak ediyorum. Sadece kulaktan duyma haberlerle atıp tutan bir toplum muyuz acaba? Aç oku arkadaşım önce. Merak edenler varsa ben okudum. Gerçekten neye itiraz edebilmektedirler anlamıyorum. Yok efendim 1800lerin amerikası olacakmışız! Yav he he! Git oku önce sonra konuşalım. Biri bunu yazmış sende kopyalayıp yapıştırmışsın bu yani. Ben herkesin kendisinin okuyup kendisinin yazması taraftarıyım. Varsa aklınız okuyup anlayın sonra yorumlayın.

Yazı oldukça uzadığı için maddeleri açmayacağım ama paket üzerinde tek bir şüphem varsa o da maddelerin bazı görevliler tarafından suistimal edilmesidir. Ancak bakıldığı zaman suistimal etmek için mevcut yasalar da yeterli. Yani birazda güvenip geleceği görmek gerek! 

Meclise gelince ağlanacak haldeler. Açıklamalar çığırından çıkmış halde. Bir ruh hastası vekil halkı sokağa halka karşı ayaklanmaya yakıp yıkmaya davet ediyor. Birisi kendi bölgesini ayağa kaldırıp meclisi tehdit ediyor. Birileri siz yakın yıkın en başında ben olacağım diyor. Siz yakıp yıkarsanız bende önlemimi alırım diyen de haliyle haksız oluyor. Bunları da ayrıntılı halde yazmak isterdim fakat yazmayacağım. Benim için şahıslar değil toplum önemlidir. 

Daha söylenecek çok sözüm var ama bu konuda bu kadar yeter..
Okuma zahmeti gösteren herkese saygı ve sevgilerimi sunarım..

19 Şubat 2015 Perşembe

Bir Karabasan Hali


Güzel ülkem benim. Her türlü renge sahip her türlü aksiyonu içinde barındıran heyecanlı bir ülke. Öyle güzel ki, bazı şeyler olduğu gibi gerçekken şeffaftır gözükmez, bazıları ise şizofrenik gölgelerken yok denemez!

Bazı geceler kabusun olur adı da karabasan olur. Bağırmak isteyip de bağıramadığın da olur koşmak isteyip koşamadığında. Bazen ise öyle bir boşluğa düşersin ki için giderken uyanır çok pis iç çekersin. Zaman zaman gelir karabasan ama önemli olan ondan uyanmaktır uyanabilmektir. Aksi takdirde ölüneceği rivayet edilir Allah korusun.

Ülke güzel olunca gündemi de güzel doğal olarak. Ama şöylede bir şey var ki; herkesin gündemi kendine! Öyle haberler var ki yer yerinden oynayacak sanıyorsun ama bakıyorsun orada kalıyor. Buna delil bir akşam aç televizyonu bak her kanala tek tek. Göreceğin şu ki her kanal ülkede yeri yerinden oynatıyor ama oynayan yer sadece o kanalda kalıyor. Genele baktığında ise her yerin yerinden oynaması gerekirken her yer olduğu gibi duruyor. Hak ile batıl birbirinden ayırt edilemez olmuş.

Bir hikaye...

Bir gün bir fenomen çıkar Twitter'da. Güzel ülkeme dair değişik ve ilgi çeken twitler atmaktadır. Ne söylese gerçek oluyor insanların özelini biliyor onların deşifre edilmesini sağlıyor vs derken yaptıkları işine gelen bir grup bunu her yerde delil olarak gösteriyor onu övüyor yere göğe sığdıramayıp twitlerini delil gösteriyor. Kimliği sır gibi saklanan bu şahıs veya şahıslar ülkenin bütün gizemini deşifre ediyor ve iktidar ile savaşa girip muhalefete kol kanat geriyor. Twitter bu şahsın kimliğini vermiyor bilgileri saklıyor derken olay neredeyse diplomasi krizine yol açacak duruma geliyor. Bu fenomen adresin her attığı twit güzel ülkemde gündem oluyor. Hemde gündem ki ne gündem. Günün birinde bir gazete çıkıyor ve bu kullanıcının gerçek adını deşifre ediyor. Haber bomba!
Gündemi değiştiren her twiti gündemi değiştiren şahıs bulunuyor derken ülkede asıl gündem oluşuyor. Tabi ki şaka yapıyorum gündem falan olduğu yok. Sadece iki gazete kimliği ile ilgili olan haberleri veriyor. Bir twiti bütün gazetelerde gündem olan, manşet olan kişi deşifre ediliyor ve sadece 2 gazetede haber değeri kazanıyor!? Nerede twitleri delil sayan medya? Hiç olmazsa yalanlama haberi yap be arkadaş sen onu bile yapamıyorsun! Ama ben nedenini anladım! Kimliğinin deşifre olması öyle bir kabus oldu ki onlar için karabasan geldi, elleri ayakları dili kilitledi ve o kabusta onları öldürüp gitti! 4 gün oldu haber çıkalı ve bu 4 günde bir satır yazıyı kıyıya köşeye yerleştirmedi bu adamı gündem yapan gazeteler. İnsan gerçekten hayret ediyor. İşte güzel ülkemden bir karabasan hali...

Bu malum fenomen zatın Twitter üzerinden DM denilen mesajları da deşifre edildi bu iki gazetede. Bu iki gazetede çıkan haberlere göre mesajlar ciddi manada tehdit oluşturmakta. Bu fenomen kimle konuştuysa o kişi çıkıp bu kişiyi reddetmeye başladı. O kadar ki bu fenomenin asıl hizmet ettiği kurum bile şu saatlerde bu kişiyi tanımama görmeme olaylarına girdi. Fenomenin para gönderdiğini söylediği kişi çıkıp hiç alakam yok demeye başladı. Birileri de bu kara propagandadır demeye başladı. Tabi bunu diyen bu fenomenin twetlerini delil göstererek AK propaganda yaptığını unutmuş olsa gerek ki şimdi bu adama hakaretler etmeye başladılar. Merakla izlemeye devam edeceğim bakalım daha neler olacak ve bizim karabasancılar uyanabilecek mi?

Bir haftadır konuşulan bir konu daha var ki herkesin malumu Özgecan. Aradan bir hafta geçti ama gündemden düşmüyor. Ama asıl gündemden düşmeyenin gerçekten Özgecan olmasını ne kadar çok isterdim anlatamam. Özgecan üzerinden Özgecan dışında her şeyi konuşan medyamıza sonsuz alkışlarımı sunuyorum. Sanmayın alkışlarımdan çıkan ses olumlu; her "şak" bir hakaret olsun diye alkışlıyorum sizi! Bir ülkedeki her canın sorumluluğu devletin güvencesi altındadır bunda hem fikir miyiz? Evet! Peki bir devleti oluşturan unsurlar içinde muhalefet de var mıdır? Bunun da cevabı evet! Yani atıp tutulup Özgecan üzerinden siyaset yapacaksanız suçu başkasına atmak yerine kendi üzerinize de almanız gerekmektedir. Ayrıca bunun için atılacak en güzel adımlardan biri olan iç güvenliği paketine de katkı sağlamanız bu konuda ki sorumluluğunuzun en güzel kanıtı olabilir. Ancak biz iç güvenliği paketini konuşurken meclis içi güvenliği sağlayamıyoruz. Birileri tehdit ediyor o paket geçerse meclis kilitlenir diye! Bu ne ya? Arkadaş koskoca muhalefet sadece reddetmek üzerine siyaset yapamaz ya! Ne demek meclisi kilitlemek! Seni oraya meclisi kilitle diye değil beni temsil et diye göndermedi mi bu millet? Paketi beğenmedin çıkmasını istemiyorsun eyvallah o zaman çözüm üret maddelerin değişikliğini talep et onları geliştir koy masaya. Ama benim güzel ülkemde sanılıyor ki muhalefet demek iktidarın beyaz dediğine siyah demek! Ya bırakın Allah aşkına bu millet bundan bıktı usandı! Bir söz vardır naklediyorum: "çözümde görev olmayanlar problemin bir parçası olurlar!". İşte bizim muhalefetimiz tam olarak bu! Çözümde hiç bir şekilde görev almadıkları ve alamadıkları için daima problem oluşturmaktadırlar!

Bu konuda ufak bir gündem daha var ki birileri bunu da büyütmüşler o da Fatiha konusu! Bir millet vekili malum dans etti ve cumhurbaşkanı da bunu kültürümüzde yeri yoktur biliyorsan bir Fatiha oku dedi. Milletvekili dansın olayla alakası yok dedi ama attığı twit onunla alakası olduğunu göstermişti zaten. Ama olay dans değil Fatiha okumak. Allah'ım öyle haberler gördüm ki şoktayım. Cinayet üzerinden laiklik bile konuşulur oldu. Arkadaşım ölüler için dansa özgürlük diyorsun da bir fatiha oku denmesini neden özgürlükle bağdaşlaştıramıyorsun ben anlamıyorum.

Son olarak Özgecan'ın babasının söyledikleri beni çok etkiledi. Birlik beraberlik barış adalet ne varsa güzel olan söyledi. Bize, toplumumuza ve en başta siyasetimize bu nasihatlerin dinletilmesi anlatılması herkesin faydasına olacaktır. Umarım akıl, vicdan, kalp bunları idrak eder. Bu kirli dünyada bir parça adalet bir parça sevgi bize yetecektir. Bu dünyayı kirleten en büyük pislik ise sevgisizlik ve nefrettir. Birbirini anlayan insanlar birbirinden nefret etmezler; farklı görüşte bile olsa nefret etmezler. Aksine birbirini anlayan insanlar zıt görüşte bile olasalar birbirlerini anladıkları için birbirlerini severler. Birbirimizi anlayalım sonra sevgi zaten gelecektir.

Bu uzun yazıyı okuma zahmeti gösteren herkese saygılarımı sunarım...

17 Şubat 2015 Salı

Çok Vahim Çok Daha Vahim

Günlerdir konuşuluyor ve daha da konuşulacak Özgecan. Üzüldük ağladık bağırdık çağırdık ama bir kaç gün sonra unutulup gidecek. Olay çok vahim ama bundan daha vahim olan şeylerde var. Özgecan'ın babasını dinledim öyle bir Baba'nın eli ayağı öpülür. Sadece adalet istedi. Kızını vahşice öldürenler için bile adaletten öte bir şey istemedi. Ve en sonunda insanların sevgiye ve barışa ihtiyacı olduğu gerçeğini vurguladı. Herkes alkışladı ama kim anladı?


Günlerdir takip ediyorum haberleri ve kişileri. Bakıldığı zaman bu vahim olayda bir ve birlik olunması gerekir ama öyle bir noktadayız ki herkes bu olaydan bir kazanç sağlar mıyım düşüncesiyle çığrından çıkmış saçma sapan açıklamalar yapıyor yazılar yazıyor! O bazılarını anlamak için kesinlikle ruh hastası olmak lazım. Zira böyle bir olayda bize lazım olan birliğimizdir, dirliğimizdir. Ne yazık ki biz bu noktada hiç bir şekilde birlik içinde olamayacağız. Mevcut siyaset öyle bir ayrılık getiriyor ki insanlar artık ortak acıya bile tahammül edemiyor. Bunun sorumlusu hiç birini ayırmadan söylüyorum bütün siyasetçilerdir. Bunlara ek birde bazı gazeteciler. 


Biri çıkmış mini etek muhabbeti yapıyor rezil rüsva oluyor, biri çıkmış sarayı yapacağına kadını koru diyor kendi salaklığını kanıtlıyor, bir diğeri bu adam ülkücü diyerek bütün ülkücüleri zan altında bırakıyor vs derken ortalık rezil rüsva bir hal alıyor. Acımızı bile paylaşmayı bilememek gerçekten çok acı! Bir de şu Twitter o kadar mal insanı bir arada nasıl tutabiliyor anlamıyorum. Öyle twitler okudum ki akıl mantık gerçek doğru adına hiç bir şey yok amaç sadece kışkırtmak. Her şeyi çok iyi biliyoruz da aile acı çekerken onların acısına nasıl saygı duyulur onu öğrenemedik işte.


Artık haberleri ve yorumlarını okumaktan yoruldum. Bu konudaki son düşüncelerimi de şuan yazdım ve bitirdim. Tekrar tekrar Allah'tan rahmet diliyorum ailesine sabırlar diliyorum. Ha unutmadan milletimize de akıl fikir diliyorum... 

14 Şubat 2015 Cumartesi

Cehalet ve Adalet


Gülmek için tek bir sebebin olmadığı bir gün... Bütün mizahın, eğlencenin, mutluluğun hayatımızdan çıktığı bir gün... Sinirin, öfkenin ve nefretin her zerreyi kuşattığı bir gün... Evet bugün sevgililer günü! 20 yaşındaki genç bir kızın tecavüze uğrayıp yakıldığı bir günün ertesi! Uyku tutmayan bir gece ve gecenin içinde bir aile için istemsiz yapılan empati... Aile bireylerinin hepsini düşündüm, hepsinin yerinde oldum ve hepsinin adına ayrı ayrı nefret kustum. Bütün sitelerde resmini gördüğüm Özgecan için defalarca içim acıdı. Ailemden birisinin başına böyle bir şeyin geldiği düşünmek bile bana tarifi imkansız bir öfkeyi verirken şimdi ailesi ne halde diye düşünmeden edemiyorum. Yaşadıkları şey yaşanabilecek bir şey değil!

Öyle bir dünya dönemi ki cehalet almış başını gitmiş. Cehaletin getirisi ölümler dünyanın her yerini sarmış durumda. Birileri siyasi fikir ayrılıklarından ötürü öldürüyor, birileri zalim olmalarının getirisi olarak öldürüyor, birileri ideolojileri için öldürüyor, birileri din farklılıkları için öldürüyor, birileri mezhep farklılıklarından ötürü öldürüyor, birileri ırkları farklı olduğu için öldürüyor ve birileride cinsel farklılıktan ötürü öldürüyor... Cahilliğin milyon tane göstergesi bu öldürmelerin içinde dünyayı kaplamış durumda. Cahilsiniz çünkü öldürüyorsunuz, eğitimsizsiniz çünkü öldürüyorsunuz, canisiniz çünkü öldürüyorsunuz, vicdansızsınız çünkü öldürüyorsunuz; öldürüyorsunuz çünkü insan değilsiniz! 

İnsan kainatın en mükemmel varlığı olabilecek bir akla, vicdana, zekaya ve duyulara sahipken bunları öyle bir şekilde kullanıyor ki bir hayvan o insanı insanlıkta dahi geçebiliyor. Cehalet o kadar acı ki insanı insan yapan değerlerden insana 180 derece zıt bir varlık çıkartabiliyor. İşte insan insana verilen insani özelliklerini insan gibi geliştirmeli ki insan kalabilsin. Aksi takdirde o insana insan vasfı hiç bir zaman yakışmayacak.

Özgecan'ın vahşi bir şekilde öldürülmesi bir rutin olarak idam geri gelsin dedirtmeye başladı. Evet idam geri gelmeli. Bu fikre sıcak bakmakla birlikte bu suçun idam ile dahi ödenebileceğini sanmıyorum. Dediğim gibi dünden beridir empati yapıyorum ve ailemden birinin başına gelse ve o cani idam edilse benim içim ferahlamaz ve ferahlayamaz. Yaşadığım şey geri gelmez ve getirilemez. İşte burada içimi ferahlatan sadece ahirete inancım oldu. Buradaki adalet bana benim hakkımı veremez! Bana adaleti verecek gerçek adil olan Allah'tan başkası olamayacağını düşündüm ve az da olsa rahatladım. Şimdi o aileye gerçek adaleti verecek olan Rabbimden sabır diliyorum Özgecan için dua ediyor Allah gani gani rahmet eylesin diyorum.

Mekanın Cennet Olsun Özgecan...

Son olarak Amerikalı bir terörist tarafından öldürülen 3 Müslüman içinde Allah'tan rahmet diliyorum. Onlar için susan dünyayı da lanetliyorum. Sizinde mekanınınz cennet olsun...