Sevgi, sevmek güzel şeyler bunlar! Birçok kişiyi, hayvanı,
nesneyi ve hatta dünyayı, hayatı severiz. Peki, gerçekten neyi, niye, ne kadar
sevdiğimizi biliyor muyuz? Gerçek sevgi nedir biliyor muyuz? Belki de gerçekten
sevmeyi bilmiyoruz…
Sevginin bahanesi, nedeni, çünküsü olmaz. Sevginin tek ve
asıl nedeni sevginin kendisi olmalı. Birisini severken çünkü o böyle iyi şöyle
iyi denmez. O böyle iyiliği şöyle iyiliği sadece sevgiyi pekiştiren şeylerden
öteye geçmemeli. Bir köpeği sevmenizin nedeni insanların en yakın arkadaşı
olduğu için olamaz. Önce onu bir hayvan olduğu için sevmeli sonra en iyi
arkadaşımız diye sevgini pekiştirmelisin. İşte bir insanı da önce insan olduğu
için sevmeli sonra iyilikleri ile sevgini pekiştirmelisin. İşte tam olarak bunu
yapamıyoruz. Çünkü bir varlığı sevmemiz için illaki bir sebep arıyoruz. O
sebebi bulamadığımız anda ise sevgi gidiyor bazen nefrete kadar dönüyor.
Unutmayalım ki sevmemizin sebebi olursa sevilmemizin de sebebi olur. Sevmek
için çok basit sebepler bulabilirsin ama sevilmek için her zaman bir sebebin
olmaz. Nedensiz sev ki nedensiz sevil…
Nedenli sevgilerin çoğunun nedeni aslında sevgideki
karşılıktır. Karşılık göremediğin an sevgi kalmaz. İşte bunun adı sevgi olmaz.
Sevmenin nedeni sevilmek olamaz. Eğer böyle ise bunun adı sevmek olmaz, olsa
olsa sevilmeyi sevmek olur. Bu ise hayattaki en büyük bencilliktir.
Bir insanı çok seviyorum diyorsanız önce onu o olduğu için sevmelisiniz.
O olduğu için sevemediğiniz birisini sevmek için nedenler aramayın. Yine sevin
ancak onda olmayan şeyleri varmış gibi nedenlere bağlayarak sevmeyin. Onu onda
olan ve olmayan nedenlerle sevmeyin. Onu o olduğu için sevin. Sizi sevdiği için
değil, gerçekten sevdiğiniz için sevin. Ve en önemlisi sevdiğiniz için
sevilmeyin!
Sevilmek de sevmek kadar güzel bir şey. Ancak sevdiğiniz
için seviliyorsanız aslında sevilmiyorsunuz. Sevginiz, sevmeniz özel olabilir.
Sizi sevenler sizi bundan ötürü sevmesinler. Kendinizi sevdiğiniz için
sevdirmeyin. Gerçekten seviyorsanız bile sizi değil de sevginizi sevecek
insanlara bırakın sevginizi de göstermeyin. Bilin ki dünyanın en bencil
insanları onlardır. Sevilmeye layık olsalar bile, sevginizi sömürürler. Öyle insanlara
önce sizi siz olduğu için sevmeleri için fırsat vermelisiniz. Eğer sizi siz
olduğu için sevebileceklerse sevginizi sonuna kadar gösterin ve işte o zaman
sevginizi sevdirin. Unutmayın, sevginizi seven insanlar sevginizi göremedikleri
an sizi sevmekten vazgeçecek insanlardır. Ne sevmekten vazgeçin ne de
sevilmekten. Şahsında nedensiz sevin ki şahsınızda nedensiz sevilin…
Sevgi dolu hayatlar… Saitcan.










