Hayatınızda her olayın daima en kötüsüne hazırlıklı olun. Mutluluğun formülü kesinlikle budur. Olursa daha çok sevinirsiniz, olmazsa daha az üzülürsünüz, haksız mıyım?
Mesela penaltı atılıyor. Ben hep "atamaz ya" diyorum ve atınca çok seviniyorum atamazsa da "ben demiştim" deyip az biraz üzülüyorum sadece. Bu penaltı gibi %90 olumlu sonuçlanacak bir olayda bile böyle ise %50nin altında bir ihtimale sahip olaylarda daha güzel olacaktır.
En kötüye odaklanmak kişisel gelişimin temelidir. Ne yazdığı belirsiz o kişisel gelişim kitaplarını okumayın ya, valla gerek yok. Zaten yalan söylüyorlar. Sürekli yapabilirsin sen şöylesin sen böylesin diye kaldırıp duruyorlar kendi kendilerini ve okurlarını. Yalan arkadaş yapamazsın ya! Adı üstünde kişisel gelişim. Sürekli başarı hikayeleri anlatıyorlar. Yok A firmasının patronu kişisel gelmiş, yok B firmasının Cellosu kişisel gelmiş... Ya yalan! Kimse kişisel gelerek bir şey yapamaz. Onlar en kötü ihtimalle bir kaç kişiyle gelmişlerdir; amca, dayı kim varsa yakınlarında.
İşin özü şu, kişisel gelişimle bir şey olmuyor. Ya toplu geleceksin ya da karşılıklı geleceksin. Tek kişinin gelmesiyle olmaz ki bu iş? Bir de adına kişisel gelişim koymuşlar. Ya kişisel gele gele bir hal olduk bak ne oldu şimdi? Bence kişisel gele gele kişilik kalmadı kimsede. Herkes her şeyin en iyisini biliyor ama ortaya çıkan ürün sadece kişisel!! İşin garip yanı, kişisel gelişmişlerden ortaya olumlu bir şey çıkmasa bile bundan tatmin olabiliyorlar?? Çünkü onlar kişisel geliştiler, ülkenin .......... yani. Boşluklar sınavda çıkar bu arada!
Siz siz olun kişisel gelişim yapmayın. Tek kalmayın toplu gelin toplu gelişin ya da karşılıklı gelin gidin. Bayram'da ki gibi yine bekleriz deyip bir sonraki bayramı bekleyenler gibi beklemeyin.
Peki sizce o penaltı kaçtı mı girdi mi? Resimdeki kaleci mi oyuncu mu?
Cevaplarınızı bekliyorum.
Hadi eyvallah...

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder