17 Şubat 2015 Salı

Çok Vahim Çok Daha Vahim

Günlerdir konuşuluyor ve daha da konuşulacak Özgecan. Üzüldük ağladık bağırdık çağırdık ama bir kaç gün sonra unutulup gidecek. Olay çok vahim ama bundan daha vahim olan şeylerde var. Özgecan'ın babasını dinledim öyle bir Baba'nın eli ayağı öpülür. Sadece adalet istedi. Kızını vahşice öldürenler için bile adaletten öte bir şey istemedi. Ve en sonunda insanların sevgiye ve barışa ihtiyacı olduğu gerçeğini vurguladı. Herkes alkışladı ama kim anladı?


Günlerdir takip ediyorum haberleri ve kişileri. Bakıldığı zaman bu vahim olayda bir ve birlik olunması gerekir ama öyle bir noktadayız ki herkes bu olaydan bir kazanç sağlar mıyım düşüncesiyle çığrından çıkmış saçma sapan açıklamalar yapıyor yazılar yazıyor! O bazılarını anlamak için kesinlikle ruh hastası olmak lazım. Zira böyle bir olayda bize lazım olan birliğimizdir, dirliğimizdir. Ne yazık ki biz bu noktada hiç bir şekilde birlik içinde olamayacağız. Mevcut siyaset öyle bir ayrılık getiriyor ki insanlar artık ortak acıya bile tahammül edemiyor. Bunun sorumlusu hiç birini ayırmadan söylüyorum bütün siyasetçilerdir. Bunlara ek birde bazı gazeteciler. 


Biri çıkmış mini etek muhabbeti yapıyor rezil rüsva oluyor, biri çıkmış sarayı yapacağına kadını koru diyor kendi salaklığını kanıtlıyor, bir diğeri bu adam ülkücü diyerek bütün ülkücüleri zan altında bırakıyor vs derken ortalık rezil rüsva bir hal alıyor. Acımızı bile paylaşmayı bilememek gerçekten çok acı! Bir de şu Twitter o kadar mal insanı bir arada nasıl tutabiliyor anlamıyorum. Öyle twitler okudum ki akıl mantık gerçek doğru adına hiç bir şey yok amaç sadece kışkırtmak. Her şeyi çok iyi biliyoruz da aile acı çekerken onların acısına nasıl saygı duyulur onu öğrenemedik işte.


Artık haberleri ve yorumlarını okumaktan yoruldum. Bu konudaki son düşüncelerimi de şuan yazdım ve bitirdim. Tekrar tekrar Allah'tan rahmet diliyorum ailesine sabırlar diliyorum. Ha unutmadan milletimize de akıl fikir diliyorum... 

14 Şubat 2015 Cumartesi

Cehalet ve Adalet


Gülmek için tek bir sebebin olmadığı bir gün... Bütün mizahın, eğlencenin, mutluluğun hayatımızdan çıktığı bir gün... Sinirin, öfkenin ve nefretin her zerreyi kuşattığı bir gün... Evet bugün sevgililer günü! 20 yaşındaki genç bir kızın tecavüze uğrayıp yakıldığı bir günün ertesi! Uyku tutmayan bir gece ve gecenin içinde bir aile için istemsiz yapılan empati... Aile bireylerinin hepsini düşündüm, hepsinin yerinde oldum ve hepsinin adına ayrı ayrı nefret kustum. Bütün sitelerde resmini gördüğüm Özgecan için defalarca içim acıdı. Ailemden birisinin başına böyle bir şeyin geldiği düşünmek bile bana tarifi imkansız bir öfkeyi verirken şimdi ailesi ne halde diye düşünmeden edemiyorum. Yaşadıkları şey yaşanabilecek bir şey değil!

Öyle bir dünya dönemi ki cehalet almış başını gitmiş. Cehaletin getirisi ölümler dünyanın her yerini sarmış durumda. Birileri siyasi fikir ayrılıklarından ötürü öldürüyor, birileri zalim olmalarının getirisi olarak öldürüyor, birileri ideolojileri için öldürüyor, birileri din farklılıkları için öldürüyor, birileri mezhep farklılıklarından ötürü öldürüyor, birileri ırkları farklı olduğu için öldürüyor ve birileride cinsel farklılıktan ötürü öldürüyor... Cahilliğin milyon tane göstergesi bu öldürmelerin içinde dünyayı kaplamış durumda. Cahilsiniz çünkü öldürüyorsunuz, eğitimsizsiniz çünkü öldürüyorsunuz, canisiniz çünkü öldürüyorsunuz, vicdansızsınız çünkü öldürüyorsunuz; öldürüyorsunuz çünkü insan değilsiniz! 

İnsan kainatın en mükemmel varlığı olabilecek bir akla, vicdana, zekaya ve duyulara sahipken bunları öyle bir şekilde kullanıyor ki bir hayvan o insanı insanlıkta dahi geçebiliyor. Cehalet o kadar acı ki insanı insan yapan değerlerden insana 180 derece zıt bir varlık çıkartabiliyor. İşte insan insana verilen insani özelliklerini insan gibi geliştirmeli ki insan kalabilsin. Aksi takdirde o insana insan vasfı hiç bir zaman yakışmayacak.

Özgecan'ın vahşi bir şekilde öldürülmesi bir rutin olarak idam geri gelsin dedirtmeye başladı. Evet idam geri gelmeli. Bu fikre sıcak bakmakla birlikte bu suçun idam ile dahi ödenebileceğini sanmıyorum. Dediğim gibi dünden beridir empati yapıyorum ve ailemden birinin başına gelse ve o cani idam edilse benim içim ferahlamaz ve ferahlayamaz. Yaşadığım şey geri gelmez ve getirilemez. İşte burada içimi ferahlatan sadece ahirete inancım oldu. Buradaki adalet bana benim hakkımı veremez! Bana adaleti verecek gerçek adil olan Allah'tan başkası olamayacağını düşündüm ve az da olsa rahatladım. Şimdi o aileye gerçek adaleti verecek olan Rabbimden sabır diliyorum Özgecan için dua ediyor Allah gani gani rahmet eylesin diyorum.

Mekanın Cennet Olsun Özgecan...

Son olarak Amerikalı bir terörist tarafından öldürülen 3 Müslüman içinde Allah'tan rahmet diliyorum. Onlar için susan dünyayı da lanetliyorum. Sizinde mekanınınz cennet olsun...

11 Şubat 2015 Çarşamba

At ve Eşek



Bir at düşünün bir de eşek. Düşünmenizde sınır yok. İstediğinizi istediğiniz gibi düşünebilirsiniz. İkisi içinde verebileceğim tek özellik birinin at birinin de eşek olması. Başka yok.
Şuan bir hikaye yazıyoruz. Hikayemizde bu at ve eşek yarış içinde olacak. Güzellik, hız, işlev gibi ve isterseniz kendi düşündüğünüz alanlarda yarışacak bu at ve eşek. Koşulları tamamen kendiniz belirleyin ve koşulları zihninizde güzel bir şekilde oluşturun. Kendiniz bunları betimleyin. Her şey yerine oturuncaya kadar bekleyin ve oturunca da hemen hikayenizi yazmaya başlayın...

Bende bunları düşündüm kendi hikayemi yazacağım. İsterseniz benim kısa hikayemi okumadan siz kendi hikayenizi yazın ve daha sonra kıyaslayın. İsterseniz benimle paylaşabilirsiniz de. 

Evet ben hikayeme başlıyorum.

Adamın birisi kendisine bir at ve bir de eşek almak için pazara gider. Pazardaki en güzel eşeği ve en güzel atı almak ister. Bir çok hayvana bakar bakar ve tüm pazarı gezdikten sonra en güzellerinin hangisi olduğuna karar verir ve gider el sıkışmaya. Önce eşek satıcısının yanına gider. Eşek gerçekten iyi bakılmış temiz ve çok güzel gözlere sahip sağlıklı bir eşekmiş. Satıcısı da buna göre normal bir eşek fiyatının 2-3 katı daha fazla ücret talep etmiş. Adam eşeği almış. 
Hemen ardından en güzel atı satan satıcının yanına gelmiş. Bu at da iyi bakılmış sağlıklı asil duruşlu çok güzel bir atmış. Haliyle bu satıcı da normal bir at fiyatından 2-3 kat fazla fiyat istemiş ve bizim adam bunu da almış. Derken eve giderken düşünmeye başlamış. Ben iki hayvanın da en güzellerini seçtim 2-3 kat para ödedim. Ama neden bu atın fiyatı eşeğin fiyatının neredeyse 10 katı? Yol boyunca düşüne düşüne giderken e bak demiş biri at biri eşek! Hiç at ile eşek aynı kefeye konulur mu? Neyse demiş adam eve gidince hanıma bir soruyum o ne düşünür demiş ve evin yolunu tutmuş.

Adam git gide evine gelir. Hanımı hayvanları görünce çok beğenir. Adam aldığı fiyatları söyler ve kadın bu hayvanlara normal der. Adam tekrar sorar peki at ile eşek arasında fark olmasına ne dersin hanım? Eşi cevap verir, eşek çok güzelmiş, bakımlı, sağlıklı, güçlü; ama at ki o da çok güzel, asil, heybetli ve gerçekten çok güçlü. E sonuçta biri at biri eşek bey normaldir der. Güzellik desen eşek güzel bile olsa atın asaleti yeter der. İşlev desen eşek taşır şu kadar yük at ise yük taşıyan arabayı bile taşır der. E hız desen onda zaten ne gerek yarıştırmaya at varken eşek ne alaka der. Sonra der adam versen de 10 kat fazla para at nire eşek nire değmiş benim güzel atıma.

Benim hikayem bu kadar. Zaten hikayem bir temsil ve anlık bir hikaye. Önemli olan bu hikayeden ne anlaşılması gerektiği. Ben günümüz siyasetini anlatmaya çalıştım kısaca. Seçimler yaklaştığı için aday adaylıkları konuşuluyor. Ama aslında adaylardan ziyade başlara oy verildiği için bu hikayede at ve eşek bu başlara işaret biraz. Derdim o ki at varken eşek bir işe yaramaz. At çok kötü bile olsa o güzelim eşekten daha çok iş yapar iş görür. O yüzden bırakın eşeklerle uğraşmayı da kötü de olsa şu eşekleri at yapın be abi AT. İstediğimiz çok büyük bir şey değil. Ata karşı at olsun istiyoruz siz gitmiş inadına eşek diyorsunuz e bizde inadına at diyoruz. At dedik diye aptal cahil oluyoruz. Ama siz şunu görmüyorsunuz! Aptal da olsak cahil de olsak atın yanında eşek seçilmez çok iyi biliyoruz! Siz ne yapmaya hala salak gibi eşek diyorsunuz işte bende bunu anlamıyorum vesselam...

9 Ocak 2015 Cuma

Her Şey Mi Bu Kadar Yanlı?

İnsan taraf olur buna engel olamaz. Kafasıyla olmazsa vicdanıyla olur, buna hiç engel olamaz. Burada önemli olan hem akıllı olmak hemde vicdanlı!

Öyle bir zamana geliyorsun ki hiç bir şey mantıkla açıklanamadığı gibi bir çok şeyde vicdana sığdırılamıyor. Ama gel gelelim bunların hepsi bir normalitenin içinde olmuş oluyor ve sonu belli olmayan bir yere doğru almış başını gidiyor.

Fransa'daki olayı kınamamak elde değil. Yapılan bir katliam ve hayatını kaybetmiş 12 insan! Görüşleri, dini, ırkı, rengi ne olursa olsun insan bunlar ya insan! 

İnsan! Bu kelime çok önemli işte. Bugün dünyanın bir çok yerinde kim bilir kaç insan hayatını kaybediyor hemde ne şekillerde. Ne katliamlar var bir günde ne canlar alan. Nijerya'da bir günde 2000 insan öldü, Suriye'de 2 senede ne canlar alındı hemde kimyasal silahlarla, Filistin'de Gazze'de kaç bin kişi öldürüldü! Kaç hayat son buldu kaç çocuk yetim kaldı öksüz kaldı, kaç anne baba evlat acısı çekti rakam verebilen var mı? Yok! Çünkü sayısız! 

İşte asıl tepki vermek istediğim şeyde bu! Bir yerde 12 insan için dünya şokta herkes ayakta herkes kınamakta diğer yanda milyonlara varan rakamlar ama herkes uykuda! Neden dünya bu kadar yanlı ve taraflı anlamıyorum kimse anlamıyor çünkü biri nederse ona "he"demeye alıştırılmışız. Ayrıca ses çıkarmak isteyen asıl vicdan sahiplerinin de bir şekilde susturulmasına seyirci bırakılmışız. Ve ben diyorum ki Dünya bu konuda gelmiş geçmiş en büyük ırkçığı ve Soykırımı devlet birlikleri ile gerçekleştirmiştir! 

Bahsettiğim bu Dünya'dan çok bir şey beklemiyorum aslında sadece ve sadece milyonlarca katledilmiş insanların 12 Fransız kadar insan olduklarını anlayın o bana yeter!

Saygı ve sevgi beklemeyin benden...

3 Ocak 2015 Cumartesi

Beklemek


Zaman odur ki; beklediğinde geçmez, istediğinde gelmez, ayrılık bitmez, o zamana hiç gelinmez!

Zamanın en çekilmez anı beklemek olsa gerek. Beklemek bitmez. En nihayetinde beklendiğini de bilmek lazım ama bilip de yaşamak da lazım işte.

Beklemek en zor sabrediştir aslında. Nelere sabretmiyoruz ki şu zamanlı dünyada. Hasta olduğunda sağlıklı günlerini beklersin hastalığa sabredersin, sınavın olur sınavlardan kurtulduğun günü bekler sabredersin, ayrılık olur kavuşacağın günü bekler sabredersin, gitmek istersin gideceğin günü bekler sabredersin, hayallerin vardır zamanını bekler sabredersin...

Yaşarken hep bekliyorsun hep. Hiç bir şey beklemediğin bir gün var mı? Benim böyle bir an'ım bile yok belki de. Şuan neleri bekliyorum kim bilir değil mi... Geleceğini bildiğim şeyleri de bekliyorum, gelmesini istediğim şeyleri de ve belki de hiç gelmeyecek şeyleri de bekliyorumdur kim bilir?

Bazen bir şeyi dakikalarla kaçırdım der üzülürsün bir iç çekersin falan derken tam unuttuğun o zaman yine gelir sen bu seferde ertelemek için beklersin. Beklemenin sonu yoktur ne yaparsan yap beklemek hep ertelenecektir...

Sadece beklediklerim de değilim beni bekleyenlerin de içindeyim aslında. Beni bekleyeni bek beklemiyor muyum? İstesen de istemesen de beklendiğin yerler olabiliyor bazen. En uzağa bakacak olursak ölüm! Ölümü kimse beklediğini düşünmez ama bekliyorsun fark etsen de etmesen de. Çünkü bariz bir son ve gelecek bir son. En uzağa dedim ama gerçekten en uzakta mısın ölüm?

En başta kendime sonra herkese boşuna beklediğin ne varsa bekleme demek isterdim. Beklemek tek başına bir eylem değildir.

Saygılar

28 Aralık 2014 Pazar

Anlamsız Her Şey İçin

Bu yazımı anlamsız her şeye adıyorum..
Olupta olması gerekmeyen her şeye..
Varlığı hiç olup yine de var olan her şeye herkese..
Sonsuz uzağı yanıbaşım kılan her olaya..
Ve en başta hayatımda ki hemen her şeyin baş mimarı olan kendime...

Kendi evinin mimarı yine kendinsen şikayet etmeye pek hakkın yok demektir. Çünkü ne istersen onu yaparsın ve kimseyi suçlayamazsın. Sadece kendini suçlayabilirsin kendini suçlamalısın.

Kendini suçlamak bir lükstür aslında. Bunun adı özgürlüktür. İnsan başkalarını suçlayarak değil kendini suçlayarak özgürdür. En nihayetinde herkes en başında kendinden mesul değil midir? 

Kendimi suçlayabildiğim her şeyi seviyorum ben. Ve şuan suçluyorum da! Hata benim sorun benim saf benim gereksiz benim! Çünkü bunları isteyerek yapan ve hayatıma sokan bizzat ve sadece ben ve yaptıklarımdır. Evet birçok şeyi amaçsız ve hedefsiz yaptım. Belki bir ihtiyaçtı belki de bir deneme. Ama öyle bir içine girdim ki artık hadi deyince bitecek bir durumu kendi kendime engelledim. Bak işte şimdi ben kendimi ne kadar çeksem bir şekilde yine başroldeyim. 

Devamı var ama yok.....! 

24 Aralık 2014 Çarşamba

Bir Derin Dünya


Umduk ama beklemedik, geçtik ama gitmedik, yaşadık ama yaşlanmadık, bittik ama tükenmedik...
Aslında tam mı tersi?
Beklediğimiz kadar ummadık mı acaba?
Gittiğimiz kadar geçmedik mi?
Yaşlandığımız kadar yaşamadık mı?
Ya da bitmeden tükendik mi?

İn derinlere ve çıkma oradan. Sığ kaldığın her şeyden ve kalacağın her şeyden hicap etmelisin. Derinine inmediğin hiç bir şeyde olma, yaşama ve durma. Katettiğin yollarda bıraktığın izlerin derin olmadıkça geçtim deme bana! Bekleme yapma, sakın durma, devam et ama sadece gitme; geç ve git yaşa ve git...

İki kapılı bir hana girdik gidiyoruz. Geçip gittiğimiz her yerde bir şeyler öğrenip oraya kendinden bir şeyler katmak gerek. Bu handa gittiğimiz sayısız insan sayısız olay ve sayısız her şey her ne varsa hepsinden geçtik mi? "Her şeyi hallettin de bu kaldı?" niye söylenmiş ki o zaman? Bende soruyorum gerçekten sadece bu mu kaldı?

Bekle bekle dur. Umduğun şeyler olmadı mı senin ya da hedeflerin gizli ideallerin ya da bir iç muhaseben? Umduğun her şeyde bekleme git devam et. Herkes konuşur ama sen devam et. İçinde ki o duyguyu bitirmeden gitme. Hiç bir işini yarım bırakma görmeden duymadan yaşamadan bu budur deme kesin sonuç verme. Devam et ama boşuna bekleme; iste ama bitme.

Ne kadar daha yaşayabilirsin ki? 80 yıl mı? Nah yaşarsın. kim o kadar süre yaşamak ister ki? Sanki yaşlandığında da koşup eğleneceksin şimdi ki gibi de o yüzden mi istiyorsun 80 sene daha? Kim ister ki gerçekten? Sadece yaşlanacaksın yaşamayacaksın. Sadece yaşlanmak isteyen biri varsa da Allah uzun ömür versin. Yaşamadan yaşlanmak istemiyorum; yaşadığım kadar yaşlanmak istiyorum. Yaşamam derinliğim olsun yaşlılığım bir iz olsun bir yol olsun istiyorum. O yola girenler o yola yep yeni izler bıraksın istiyorum. O yolu insanlara göstermek istiyorum. Basit deyip geçemeyeceğim insanlarla derinliğimi görüp onlarla derinleşmek istiyorum. Derinliğin sığında yaşayan insanların o üst düzey sınıfta yaşarmış bakışlarından tiksiniyorum. Derinliğindeki sığlığı görmeyen o insanları sığlığıma dahi yaklaştırmaktan hicap ediyorum.

Kimsenin gözünde değilim ben kimsenin gözüne gönlüne de ihtiyacım yok. Düşürüp kaldırdığınız o şeyden benden çok uzakta siz oynayıp durun onunla. Bana bende beni yaşatan ve hatırlatan hiç bir şeyde sizi takmam. Bunu anlayacak kim varsa onlarda gözüyle diliyle tehdit savurmaz. E sonuç olarak umduğunu yaşa sığ kalma...


21 Aralık 2014 Pazar

Mal Mısın?

Bu soruyu sormam şart oldu artık... Mal mısınız?

Günün birinde birisiyle konuşuyoruz falan derken ortaya zor olmayan ama biraz pis olan bir iş çıktı. İş tek kişilik bir iş olması hasebiyle birimizin üstlenmesi gerekiyordu. Ben o işe daimi gönüllü oldum ve teşekkürlerle karşılandım hatta biraz enayi bu çocuk oldum ama aldım. O da kendi kendine iş çıkardı ve benim işime göre daha zor ama daha uzun vadeli bir iş.

Onlar yatarken ben çalıştım onlar kaçarken ben hep oradaydım. Gel zaman git zaman bir gün kaçamadı ya bizim oğlan ya sen beni enayi yerine koyuyorsun demeye başladı! Lan mal! İş çıktığında beni enayi yerine koyup kaçarken şimdi benim işimle mi enayi oldun? E be gerizekalı işten kaçmak için her yolu denerken iyi sonra vicdan yapıp kaçamadığında da yap kendini enayi. 

O kadar çok mal var ki o kadar çok yani. Adam işi yaparken kafasına göre yapıyor işin anası ağlayınca da kim yaptı bunu diyebiliyor? Bana sormasan eyvallah ama bana soruyorsun ve yine bildiğini yapıyorsun ama en nihayetinde olay kendine yansıyınca herkes bağırıyor nereden çıktı bu kim yaptı bunu neden dikkat etmiyorsun neye göre konuşuyorsun söyleseydin ya diye diye gidiyor işte. Hep konuşuyorsunuz ya zaten! Biri işten kaçar biride işin nihayetinden!

Mal over mallar olduğu sürece takmamayı öğrenmek zorundayız! Hadi dağılın şimdi...

11 Aralık 2014 Perşembe

He canım he...


O kadar çok sallamak istediğim şey var ki... Artık beni aşan ve artık yeter dedirten onca şeye rağmen bu gereksiz sabır bu gereksiz katlanma neden ben kendim bile anlayamıyorum bunu. Yetmedi mi onca şey onca tecrübe artık akıllanmadın mı görmedin mi gerçek yüzleri daha ne kaldı gösterilecek sen hala anlamadın mı? Anlamamışım demek ki!

Hayatımda gerekli olduğunu düşündüğüm kişilerin gereksizlikleri içinde boğuşmaktan yoruldum, kestikleri ahkamlara "he" demekten bıktım. Yeter artık ya! Oyuncak gibi oynanmaktan çocuk gibi azarlanmaktan gereksiz tiriplere katlanmak ve bunlara o sözde gerekliler yüzünden katlanmak saçma ya! Niye katlanayım ki? Ya da niye katlanmalıyım ki? Bir kere sen önce üzerindeki şu gereklilikleri bir at sonra konuşalım.

Gerekli mi gereksiz mi tartışmaları yapılıyor bugün mecliste bütçe oturumlarında. Gerekli olan zaten kendini gösterir belli eder o nettir o kesindir. Evet bunun yanına ufaktan ekstra şeyler de yapmak lazım onun içinde eyvallah ama bal gibi gereksiz olanı da o bütçeden çıkarmak lazım değil mi ama? İsraf israf... Hem parana hem aklına hem zamanına israf bunlar!

Bir şey daha var ki o da double gereksizler! İşte onlar kendilerini gerekli zannedecekleri ilgi ve alakayı benim deneme sürümü muhabbetimden alarak -ki burada baş suçlu benim- hayatımda söz sahibi olduklarını sanıyorlar. Bununla da yetinseler iyi benim onlara vermediğim değeri almış hatta bilmukabele karşılıklarını vermişler gibi bir ortam oluşturmaya çalışıyorlar ki işte bunu anlamak asla mümkün değil. En son olay öyle bir yere geliyor ki sanki onların peşinden koşa koşa gitmiş onlar için çaba sarf etmiş ama yetersiz kalmışım gibi hal ve hareketler? İşte buna çok müsaade etmediğimden olsa gerek bir şekilde gelip beni buluyorlar işte harbi helal olsun diyorum. Azmin elinden bir şey kurtulmazmış. 

Kendi dersini almayı bilmeyen şahsiyetlere o ders illaki bir şekilde verilmesi gerekiyor. Bu dersi feraseti ile alamayana itina ile zoraki verilir. Bundan böyle bizde de böyle olacak. ben her fırsatta her şekilde olması gerekeni almaları gerekeni onlara göstermiş olsam da onlar almamakta diretti ve bundan böyle öyle ya da böyle her şekilde derslerini alacaklardır. Ayrıca bana bunu yapamayacağımı söyleyen gereklilere de gerekli oldukları kadar haklı olduklarını da göstereceğim. Tabi bununla beraber yapamazsın demelerine de ayrıca bir ispat yapacağım.

Zaman S....r E..e zamanıdır! 

20 Kasım 2014 Perşembe

Saçma Salaklar

Saçmalayan kazanır bu dünyada. Salak bir dünyada her şeyi mantığa yormakta benim en büyük hatam olsa gerek..
Mantık diyorum çünkü her türlü mantığın tamam dediği şeylere saçma salaklar hayır diyebiliyor. Kurtulmalısınız artık klişelerden. Şu mantıksız dünyaya birde toplumsal mantık ekleyip her şeyi bu toplumsal mantıksızlık mantığı ile halletmeye çalışmalar yok mu bir kez daha küfürlerime maruz kalıyorlar. Haberiniz yok ki gerçekten haberiniz yok ki kendinizden. Sonra gelmiş bu yanlış bu doğru diyorsunuz. Oysa daha düne kadar olmayan şeylere anında mantık eklemek gibi huylarımız var ya bizim işte orada kopuyor dananın kuyruğu. 
Bir gün bunlardan kurtuluşumuz olacak mı bilmiyorum ama her türlü yolum gitmekten geçiyor ve gideceğim...